Το «σκωτσέζικο ντουζ» με το σήριαλ της συμφωνίας μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και δανειστών, καλά κρατεί. Τα συναισθήματα αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας εναλλάσσανται σε τακτά χρονικά διαστήματα και μέχρι να πούμε «δόξα σοι ο Θεός», σε λίγες ώρες λέμε «βοήθα Παναγία μου».

​Τελικά τι θα προκύψει από τις ατέρμονες συζητήσεις και το σκληρό αυτό «μπρα ντε φαιρ» κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. Μέχρι την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο,  τίποτα απολύτως δεν είναι σίγουρο. Μπορεί ανά πάσα στιγμή να υπάρξει συμφωνία, μπορεί όμως να υπάρξει και ρήξη. Η εξέλιξη των συζητήσεων είναι τόσο απρόβλεπτη, που και οι πιο έμπειροι αναλυτές δεν είναι σε θέση να πουν με βεβαιότητα ποιό θα είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Η Ελλάδα για μία ακόμη φορά, δυστυχώς, βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Πίσω της υπάρχει το χάος, που δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου και Σαμαρά με τα μνημόνια 1 και 2 (τα οποία εκ του αποτελέσματος απέτυχαν) και μπροστά της υπάρχει το χάος, που μας οδηγεί η σημερινή κυβέρνηση Τσίπρα -Καμμένου με τους ερασιτεχνικούς αυτοσχεδιασμούς της. Και πάλι δυστυχώς, η σημερινή κυβέρνηση έχασε πολύτιμο χρόνο (πέρασαν πέντε μήνες από την εκλογή της) έχασε το πλεονέκτημα της πρόσφατης εκλογής της, αναλώθηκε σε πειραματισμούς τύπου Βαρουφάκη, άλλαξε ουκ ολίγους διαπραγματευτές (όλοι τους χωρίς εμπειρία) και τελικά κατέληξε να πάει στις διαπραγματεύσεις ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Αν ο Αλέξης Τσίπρας σώσει στο παρά πέντε την παρτίδα, θα φανεί τις επόμενες ώρες ή τις επόμενες μέρες.

Πάντως δεν πρέπει να αποκλείσουμε την περίπτωση να μην υπάρξει ούτε συμφωνία, ούτε ρήξη, αλλά, να δοθεί νέα παράταση στη χώρα μας για την πληρωμή των δόσεων και ταυτόχρονα πολύτιμος χρόνος για νέο γύρο διαπραγματεύσεων.

Βασίλης Σκουταράς