Το δήλωσε ευθαρσώς χθες κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας. Ο ίδιος ο Υφυπουργός Εσωτερικών Λεωνίδας Γρηγοράκος σε ημερίδα για την τοπική Αυτοδιοίκηση είπε επί λέξη "Τα πράγματα δεν είναι ευχάριστα για τη χώρα. Ο πολιτικός ορίζοντας επισκιάζεται κάθε μέρα από προβλήματα διαφθοράς και συναλλαγής. Τα σκάνδαλα παίρνουν διαστάσεις επιδημίας". 

Το τελευταίο διάστημα η επικαιρότητα στιγματίζεται καθημερινά από σκάνδαλα και έρευνες που οδηγούν μεγαλοσχήμονες και παράγοντες που ρύθμιζαν τον πολιτικό ή οικονομικό βίο του τόπου τα τελευταία χρόνια είτε ενώπιον της δικαιοσύνης ή στη φυλακή. 

Τον χορό της κατρακύλας ξεκίνησε προ καιρού η υπόθεση του Άκη Τσοχατζόπουλου αλλά πλέον οι ασκοί του Αιόλου άνοιξαν με τις καταθέσεις Κάντα (έχει ήδη επιστρέψει 10 δις από μίζες). Το Υπουργείο αναγκάστηκε να ανοίξει ειδικό λογαριασμό στον οποίο οι επαγγελματίες "μιζαδόροι" πριν καθίσουν στο σκαμνί "καταθέτουν" μέρος των μιζών που έλαβαν ως επιστρεφόμενα στο ελληνικό κράτος. Σήμερα ο Γιώργος Καμάρης πήρε την σκυτάλη των "καταθέσεων" και επέστρεψε στο Κράτος 7,5 εκατ. ευρώ. Πίσω από τα προφανή όμως ένα ολόκληρο διεφθαρμένο κατεστημένο συνειδητοποιεί πως κάποιοι άρχισαν να ... κελαηδούν και αργά ή γρήγορα θα ακουστούν όλα τα ονόματα. 

Αν ωστόσο ορισμένοι νομίζουν πως η ρομφαία της κάθαρσης είναι πολιτική βούληση θα πρέπει να το ξανασκεφτούν. Η επικοινωνιακού τύπου καπηλεία τέτοιων θεμάτων δεν προάγει το εύθραυστο πολιτικό σκηνικό γιατί απλούστατα αν οι σημερινές αποκαλύψεις είναι πολιτική κάθαρσης, τότε οι προηγούμενες συγκαλύψεις θα 'πρεπε να σημαίνουν πολιτική ατολμία;

Την ίδια στιγμή που το εισόδημα ή το σπίτι του μικρομεσαίου συρρικνώνεται ή εξανεμίζεται, την ίδια ώρα που τα μαγκάλια και η αιθαλομίχλη σκοτώνουν άμεσα ή έμμεσα συνανθρώπους μας, οι αποκαλύψεις πως κάποιοι έπαιρναν χαρισματικά δάνεια που δεν επέστρεψαν ποτέ, είτε για να δείξει η χώρα πως είχε ... πράσινο (οικολογικό) προσανατολισμό, είτε για να καλύψουν τις λαμογιές τους, είτε απλά με την φθηνή δικαιολογία πως υπήρχε χρήμα και το ΤΤ δεν ζητούσε σοβαρές διασφαλίσεις από επιφανείς επιχειρηματίες, είναι λογικό να εξοργίζουν. 

Αν στο σκηνικό προστεθεί η μονότονα ανάλγητη πρακτική των νέων ασφυκτικών φόρων που άλλοτε λέγονται 25ευρω, άλλοτε χαράτσια, άλλοτε έμμεσοι φόροι κατανάλωσης κι άλλοτε απλά το γκρίζο σκηνικό των διογκωμένων φόρων στα καύσιμα, τότε η ρήση του κ.Γρηγοράκου αποκτά διαστάσεις μίας δημόσιας παραδοχής με πολλές προεκτάσεις. Εμμέσως πλην σαφώς το ίδιο επεδίωξε το πρωί και ο κ. Θεοχάρης. Γιατί όταν ο ίδιος ο γενικός γραμματέας εσόδων του κράτους δέχεται να συμβιβαστεί επισήμως με ό,τι ψίχουλο μπορεί να του δώσει ο κάθε ταλαίπωρος μικροφειλέτης του Δημοσίου είναι σαν να παραδέχεται πως εκείνοι που χθες θεωρούσε "φοροφυγάδες" είναι σήμερα απλά ... φοροταλαίπωροι, με τους οποίους ευχαρίστως συναλλάσσεται.

Αν σε όλα αυτά προστεθεί και η ξαφνική διαλλακτικότητα των Ευρωπαίων που μέχρι χθες λοιδορούσαν την ελληνική προεδρία και σήμερα την καλοπιάνουν, σερβίροντας σταδιακά την αδεξιότητα της Τρόικα τότε οι ενδείξεις πληθαίνουν και καταδεικνύουν με σαφήνεια πως πράγματι εδώ πρέπει να μπει το τέλος μίας εποχής. Όχι κατ' ανάγκην το τέλος της ελληνικής περιπέτειας αλλά έστω το τέλος των εποχών της υποκρισίας. 

Μ.Κ.