Αναμφισβήτητα ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου διαμορφώνεται στην ευαίσθητη ηλικία των παιδικών του χρόνων, υιοθετώντας
χαρακτηριστικά και συμπεριφορές που τις κουβαλάει για το υπόλοιπο της ζωής του και οι οποίες δύσκολα... αλλάζουν!
Αρκετές είναι οι φορές εκείνες που ένα περιστατικό έρχεται να μας υπενθυμίσει, να μας αφυπνίσει, να μας δηλώσει πώς είναι
επιτακτική ανάγκη κάποιες νοοτροπίες, που καλά κρατούν στο νησί μας κατά το πέρασμα των χρόνων, πρέπει να αλλάξουν.
Περιστατικά, όπως τα δεκάδες που έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια και έχουν να κάνουν με νεαρούς, ακόμη και έφηβους, οι
οποίοι για ασήμαντο λόγο και ασήμαντη αφορμή, σηκώνουν το όπλο και πυροβολούν, εναντίον αυτού, που υποτίθεται τους έχει βλάψει.
Σηκώνουν ένα όπλο, γιατί έτσι έμαθαν από τον πατέρα τους, τον παππού τους, το μεγαλύτερο αδερφό τους, ότι οι πραγματικοί
άντρες έτσι λύνουν τις διαφορές τους... με τα όπλα.Πιτσιρικάδες που θεωρούν τιμή τους να οπλοφορούν και να
κάνουν μαθήματα ισχύος, κρατώντας ένα όπλο στο χέρι, γιατί πολύ απλά αυτό αποτελεί παράδοση στην οικογένεια τους, που
κληρονομείται από γενιά σε γενιά.
Νεαροί που χωρίς κανένα δισταγμό, σηκώνουν το όπλο και πυροβολούν εναντίον μίας ανθρώπινης ζωής, χωρίς να
υπολογίζουν το κακό που προκαλούν τόσο στους άλλους όσο και στους ίδιους τους εαυτούς .
Δε φταίνε όμως οι έφηβοι αυτοί, που από την παιδική τους ακόμη ηλικία ο ίδιος τους ο πατέρας τους παρότρυνε να παίξουν μια
μπαλωθιά ή που έβλεπαν όλους τους μεγάλους άνδρες της οικογένειας τους να κυκλοφορούν με ένα όπλο στην τσέπη.
Την ευθύνη την έχουν οι μεγάλοι, οι οποίοι συνεχίζουν τα ίδια λάθη των προγόνων τους, μεταφέροντας στα παιδιά τους, νοοτροπίες
και συμπεριφορές, που... δύσκολα αλλάζουν!
Δυστυχώς τέτοια περιστατικά αμαυρώνουν τη συνολική εικόνα των Κρητικών , οι οποίοι έχουν αποδείξει κατά το πέρασμα των
χρόνων το μεγαλείο ψυχής και την ευγένεια που τους διέπει, τη γνησιότητα και τη ντομπροσύνη του χαρακτήρα τους, αλλά και τη
ΛΕΒΕΝΤΙΑ τους.
Γιατί ΛΕΒΕΝΤΙΑ δε σημαίνει... κρατώ ένα όπλο και αφαιρώ μια ανθρώπινη ζωή!
Γ.Ξ.