Διάχυτη είναι η αισιοδοξία στον ΣΥΡΙΖΑ ότι στις εθνικές εκλογές (όποτε κι αν γίνουν) θ’ αναδειχθεί όχι μόνο πρώτο κόμμα, αλλά θα εξασφαλίσει και κυβερνητική αυτοδυναμία. Η αισιοδοξία αυτή πηγάζει από το γεγονός , εφ’ ενός μεν ότι η σημερινή κυβέρνηση διαρκώς ολισθαίνει, εφ’ ετέρου δε ότι όλες οι δημοσκοπήσεις (ανακοινώσιμες και μη) δείχνουν σαφές προβάδισμα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης από 4 έως 12 μονάδες και μάλιστα με αυξητική τάση.

Στη χώρα μας , απ’ όσο θυμάμαι, οι ψηφοφόροι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, δεν ψηφίζουν, αλλά καταψηφίζουν κόμματα. Το 1981 καταψήφισαν την ΝΔ του Ράλλη και έβγαλαν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, το 1990 καταψήφισαν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα κι έβγαλαν τη ΝΔ του Μητσοτάκη, το 2002 καταψήφισαν το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη κι έβγαλαν τη ΝΔ του Κ. Καραμανλή. Το 2009 καταψήφισαν τη ΝΔ του Κ. Καραμανλή κι έβγαλαν το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου. Και το 2012 καταψήφισαν (συντριπτικά μάλιστα) το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου κι έβγαλαν την ΝΔ του Σαμαρά αλλά ταυτόχρονα έδωσαν και μεγάλο ποσοστό και στον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα. Είναι η πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία της χώρας , που αριστερό κόμμα συγκέντρωσε τέτοιο εκλογικό ποσοστό (26,89% και 71 έδρες). Η προηγούμενη ήταν το 1958 όταν η ΕΔΑ πήρε 24,42% και 60 έδρες (διετέλεσε αξιωματική αντιπολίτευση).

Ο  ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, εκμεταλλευόμενος κυρίως τις αστοχίες του ΠΑΣΟΚ από το 2009 και μετά αλλά και της σημερινής συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ υπό τον κ. Σαμαρά, προχωρά ακάθεκτος προς την εξουσία. Ο κόσμος απογοητευμένος αλλά και θυμωμένος από την πρωτόγνωρη σκληρή φορολογία, τη λιτότητα , την ανεργία, τη μείωση μισθών και συντάξεων κι όλα τ’ άλλα δεινά που του επέβαλλε η συγκυβέρνηση με τα μνημόνια και την τρόικα, περιμένει με αδημονία τις επόμενες εκλογές μ’ ένα μόνο σκοπό: Να καταψηφίσει αυτούς που τον έφεραν σ’ αυτή την τραγική θέση. Κάτι παρόμοιο έγινε και στις εκλογές του 2012 αλλά και στις πρόσφατες ευρωεκλογές όπου τα συστημικά κόμματα πάτωσαν,  ενώ γιγαντώθηκε η Χρυσή Αυγή (τα πρωτοκλασάτα στελέχη της οποίας είναι αρχιφασίστες όπως ο Μιχαλολιάκος, Παππάς, Κασιδιάρης κ.ά.) και φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος μάλιστα αναδείχθηκε πρώτο κόμμα.

Η πορεία του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ από το 5,06% του 2007 έως το 26,57% του 2014 φανερώνει δύο πράγματα : 1ον) την πλήρη αποτυχία των κυβερνήσεων Καραμανλή, Γ. Παπανδρέου και Αντ. Σαμαρά και 2ον ) την μετατόπιση κοινωνικών μαζών προς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Θεωρείται βέβαιο, ότι με τα σημερινά δεδομένα, το κλίμα ευνοεί τον ΣΥΡΙΖΑ και στις επόμενες εθνικές εκλογές (όποτε κι αν γίνουν) θ’ αναδειχθεί πρώτο κόμμα. Ποιο ποσοστό θα πάρει και πόσες μονάδες θα έχει διαφορά από τον δεύτερο αλλά και εάν εξασφαλίσει κυβερνητική αυτοδυναμία, αυτό θα φανεί στις κάλπες.

Το μεγάλο ερώτημα που απασχολεί  πολλούς πολίτες είναι τι θα πράξει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αν κερδίσει τις εκλογές. Οι διάφορες συνιστώσες που εξακολουθούν να έχουν λόγο και οι πλατφόρμες άλλων ιδεών (Λαφαζάνης, Στρατούλης)  που συνυπάρχουν στον ΣΥΡΙΖΑ, θα πειθαρχήσουν στην φιλοευρωπαϊκή πορεία που πρόσφατα χάραξε ο Αλέξης Τσίπρας ή θα τον διεμβολίσουν από μέσα ; Ένα άλλο καίριο ερώτημα είναι πως θα χειρισθεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τα «κοράκια» της εξουσίας; Τα οποία, οσμίζονται ποιο κόμμα θα κυβερνήσει και μετακινούνται εκεί προκειμένου νε είναι στην εξουσία. Και τέτοια «κοράκια» και «λαμόγια» έχουν πάει στον ΣΥΡΙΖΑ πολλές χιλιάδες (από βουλευτές και πολιτευτές προερχόμενοι από άλλους πολιτικούς  χώρους, μέχρι και συνδικαλιστές-στελέχη κυρίως από το ΠΑΣΟΚ και πολλοί άλλοι). Τι θα κάνει με όλους αυτούς ο Τσίπρας; Θα αρκεσθεί μόνο στην ψήφο τους (είναι θεμιτό) ή θα τους χρησιμοποιήσει –αν γίνει κυβέρνηση- σε θέσεις του κυβερνητικού μηχανισμού;

Τα παραπάνω δεν αποτελούν αιχμή για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του. Είναι μια πραγματικότητα όμως και πρέπει ο Αλέξης Τσίπρας να τοποθετηθεί εγκαίρως πάνω στο μείζων αυτό θέμα. Διότι ένα κόμμα που σήμερα δίνει ελπίδα στον Ελληνικό Λαό για καλύτερο μέλλον, δεν μπορεί να στηριχθεί σε πρόσωπα που ευθύνονται για τη σημερινή καταστροφή του τόπου.

 

Β.Σ.