Ο πρωθυπουργός  κ. Σαμαράς συνεπικουρούμενος από τον ( βοηθό του) κ. Βενιζέλο, διακηρύσσουν  σε όλους τους τόνους ότι η κυβέρνησή τους θα εξαντλήσει ολόκληρη την τετραετία και εκλογές θα έχουμε την άνοιξη του 2016.

Πόσο εφικτό είναι όμως αυτό, όταν τον ερχόμενο Μάρτιο θα υπάρχει η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας;  Θα μπορέσει η σημερινή κυβέρνηση να συγκεντρώσει 180 βουλευτές  για να εκλέξει Πρόεδρο; Εάν ναι, τότε μπορεί να εξαντλήσει την 4ετια.  Εάν όχι, τότε οι εκλογές είναι αναπόφευκτες στις αρχές του 2015 (το αργότερο) ή φέτος το φθινόπωρο.

Στην υλοποίηση της πρώτης περίπτωσης –της συγκέντρωσης δηλαδή 180 βουλευτών-  υπάρχουν διαφορετικές απόψεις : οι αισιόδοξοι, (στο κυβερνητικό στρατόπεδο)  πιστεύουν ότι υπάρχουν περιθώρια να «προσηλυτιστούν» οι βουλευτές που χρειάζονται για να συμπληρωθεί ο αριθμός 180. Αυτοί οι  βουλευτές είτε ανήκουν στον χώρο των ανεξάρτητων είτε στα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης (ΑΝ.ΕΛ. – ΔΗ.ΜΑΡ.) και οι οποίοι δεν έχουν προοπτικές επανεκλογής στις επόμενες εκλογές. Για το λόγο αυτό θα πουν ναί στην πρόταση της Κυβέρνησης για Πρόεδρο και θα εξασφαλίσουν το βουλευτιλίκι τους για δύο, περίπου, ακόμη χρόνια (με το μισθό τους και τα προνόμιά τους). Οι απαισιόδοξοι πιστεύουν ότι ο αριθμός 180 βουλευτών που απαιτείται για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, είναι μεγάλος και δεν μπορεί να συμπληρωθεί , ό,τι και να κάνει η κυβέρνηση. Ακόμη και οι βουλευτές που δεν έχουν προοπτική επανεκλογής θα λειτουργήσουν με βάση του φιλότιμό τους και θα πουν όχι στην πρόταση της Κυβέρνησης.

Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση  ( και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ)  έχει δημιουργήσει ένα δίχτυ εγκλωβισμού στον πρωθυπουργό, μ’ ένα σχέδιο που αν υλοποιηθεί θα εκθέσει τον ίδιο τον κ. Σαμαρά (και το βοηθό του κ. Βενιζέλο).

Το σχέδιο αυτό είναι ν’ αναγκάσει τον κ. Σαμαρά να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές  με δική του πρωτοβουλία κι όχι γιατί το ζητάει η αντιπολίτευση. Αυτό, θα επιτευχθεί, εάν δεν καρποφορήσουν οι επαφές της κυβέρνησης με τους βουλευτές από τους οποίους θα επιδιώξει να αποσπάσει τη συγκατάθεσή τους στη εκλογή Προέδρου.

Ήδη, με αφορμή την μικρή ΔΕΗ , ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ένα κύκλο επαφών με τ’ άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης και ζήτησε μάλιστα την διεξαγωγή Δημοψηφίσματος για την πώληση (της ΔΕΗ). Οι επαφές αυτές –απ’ ότι φάνηκε- ισχυροποίησαν την αντιπολιτευτική διάθεση προς την κυβέρνηση και ενίσχυσαν την πεποίθηση ότι  δεν θα βρεθούν πρόθυμοι βουλευτές, της αντιπολίτευσης, για να συμπλεύσουν με την πρόταση της κυβέρνησης στην εκλογή του Προέδρου.

Με τα παραπάνω, είναι φανερό, ότι στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, υπάρχει ένα σκληρό "μπρα ντε φερ" μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος θα κερδίσει  τις εντυπώσεις και θα επικρατήσει τελικά.

Η εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας σηματοδοτεί αναπόφευκτα την επόμενη μέρα και δρομολογεί πολιτικές εξελίξεις .

Σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 32) οι διεργασίες για τη εκλογή νέου Προέδρου μπορούν να ξεκινήσουν τουλάχιστον  ένα μήνα πριν τη λήξη της προηγούμενης θητείας. Αυτό σημαίνει ότι από το ερχόμενο φθινόπωρο θα κυριαρχεί στην πολιτική ατζέντα η προεδρολογία και ταυτόχρονα μία μακροχρόνια προεκλογική περίοδος. Αντέχει όμως η χώρα αυτή την κατάσταση;

Οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν  -προς το παρόν- το μαχαίρι και το καρπούζι. Αυτοί θα αποφασίσουν για τις εξελίξεις. Το ερώτημα είναι αν θα λειτουργήσουν με γνώμονα το συμφέρον της χώρας ή την  εξουσιομανία που τους διακατέχει αμφότερους.

Το σίγουρο είναι ότι στην πολιτική σκακιέρα παίζονται μεγάλα παιχνίδια εξουσίας.

 

Β.Σ.