Από τη στιγμή  που ξέσπασε  το θέμα με τον περίφημο Αλεξ Ρόντο  και τις ΜΚΟ  , ο άνθρωπος που τον έφερε και τον επέβαλε στο  υπουργείο Εξωτερικών, δηλαδή ο Γ. Παπανδρέου είπε ότι ο ίδιος διαμόρφωσε  νομικό πλαίσιο διαφάνειας  γι αυτές τις οργανώσεις.  Ο ισχυρισμός καταρρίπτεται από τις εξελίξεις, καθώς όλες οι ελεγκτικές αρχές  της χώρας  αυτή την περίοδο  , με τις χρηματοδοτήσεις των ΜΚΟ καταπιάνονται.  Αλλά και από τον ίδιο τον Ρόντο  ο οποίος δήλωσε στο <Έθνος> ότι το θεσμικό πλαίσιο ήταν προβληματικό, αλλά οι εισηγήσεις του να αλλάξει δεν εισακουστήκαν.

Το πρώτο που  οφείλει να παρατηρήσεις κανείς σε αυτό το θέμα -που θα μας απασχολεί για καιρό ακόμη- είναι ότι δεν πρέπει να συνδέονται οι  χρηματοδοτήσεις Ρόντου σε ΜΚΟ με το σύνολο των ΜΚΟ και των δράσεων που αναπτύσσονται.  Υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν τον εαυτό τους στους σκοπούς που υπηρετούν και πρέπει όχι μόνο να ενισχύονται από το κράτος, αλλά και να επαινούνται.

Το δεύτερο είναι ότι πρέπει να σταματήσει , δια νόμου, το φαινόμενο   του εκάστουυπουργούΕξωτερικών που  μπορεί να διανέμειδημόσιο χρήμα κατά βούληση. Να χρηματοδοτεί οργανώσεις που ο ίδιος νομίζει ότι προσφέρουν έργο, ακόμη και αν δεν το  ξέρει κανείς,  ή ακόμη κα αν ανήκουν  σε  φίλους του, στο κόμμα του , στο σοι του, στους υποστηρικτές,ή  σε αγνώστου προέλευσης και επιδιώξεων προσωπα- διότι συμβαίνουν κα αυτά- για <εθνικούς λόγους >δήθεν.

ΟΙ εθνικοί λόγοι, ακριβώς γιατί είναι εθνικοί, πρέπει να   κρίνονται και νααξιολογούνται από θεσμούς με ευρείαεκπροσώπηση και όχι από τη παρέα όποιου εγκαθίσταται στο νεοκλασικό κτίριο της Βασ.Σοφίας.

Γιώργος Λακόπουλος