Διεκδικεί τη δική της ψηφιακή γωνία και φυσικά το "τραπέζι" δεν της χαλάει το χατήρι.
Σε λίγα λεπτά ο σερβιτόρος κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του, μεταφέροντας ένα δίσκο με τα πιάτα της παραγγελίας κι εκείνη χαμογελάει σαρδόνια καθώς σκέφτεται πως ο αποψινός αγώνας, θα κοστίσει κάμποσο στην πιστωτική κάρτα του καλού της, αφού παρήγγειλε κιόλας μία υπέροχη δερμάτινη τσάντα στο διαδίκτυο.

Το σκηνικό αποκτά άλλη αίγλη αν σκεφτεί κάποιος πως είναι ήδη πραγματικότητα, χάρη σε μία εφαρμογή που έφτιαξε το ΙΤΕ (ναι ναι, το δικό μας Ιδρυμα Τεχνολογίας κι Έρευνας) και η οποία βραβεύτηκε προχθές και σύντομα θα φιγουράρει ως hi tech project στα διασημότερα εστιατόρια του πλανήτη. Μπορεί η Τεχνολογία να παραμένει άγνωστη ή πιο "μοναχική" γλώσσα ακόμη για μερικούς, δίνει όμως νέες διεξόδους στις προτιμήσεις μας και στον ποιοτικό μας χρόνο. Κι όταν το επίτευγμα της είναι "παπούτσι από τον τόπο σου" που ταλαιπωρείται από τη μακροβιότερη οικονομική κρίση της σύγχρονης ιστορίας του, το καλοδέχεσαι και φουσκώνεις από περηφάνια, παραμερίζοντας κάθε ενδοιασμό. Επιπλέον καλό είναι να θυμόμαστε πως στους χαλεπούς καιρούς μας θέλει λεβεντιά για ερευνητές αξιώσεων και επιστήμονες κύρους να μένουν στην Κρήτη και να πασχίζουν επίμονα να κάνουν το όνομά της ξακουστό στα σαλόνια των όπου γης "silicon valley" με επιτεύγματα που δεν άντλησαν ούτε παχυλά κονδύλια (αντίθετα, με περικοπές στα αυτονόητα καταγίνονται οι άνθρωποι) ούτε και πληρώθηκαν με αδρούς μισθούς. Το λιγότερο που τους οφείλουμε είναι ένα "ΜΠΡΑΒΟ" κι ένα "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" που μας κάνουν περήφανους.
Μ. Κορνάρου