Έχουμε μπουχτίσει απο φιλοδοξίες και νέους σωτήρες όλα αυτά τα χρόνια στο χώρο του κέντρου.

Και που καταλήξαμε; Στην πολιτική κυριαρχία Μητσοτάκη, στην πολυδιάσπαση της αντιπολίτευσης και οπως έδειξε η πρωτοφανής αποχή στις ευρωεκλογές στην απαξίωση όλου του πολιτικού συστήματος στα μάτια του κόσμου.

Στις εθνικές εκλογές του 2019 και μετά από την αποτυχημένη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ήταν μονόδρομος η ανάληψη της εξουσίας από την ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, που ήταν επικεφαλής στο μοναδικό οργανωμένο κόμμα εκείνη την περίοδο.

Ο Μητσοτάκης το 2019 κοίταξε προς το κέντρο με σκοπό, να προσελκύσει στελέχη και την ορφανή ψήφο των υγεία σκεπτόμενων του χώρου.  Το  πέτυχε, προχώρησε την χώρα ένα βήμα μπροστά σε σχέση με την προηγούμενη συγκυβέρνηση, όμως δεν κατάλαβε ότι η ψήφος αυτή ήταν δανεική και όχι μόνιμη.

Σήμερα η χώρα χρειάζεται άλματα. Δεν αρκούν πλέον αποσπασματικές τροπολογίες που βαφτίζονται μεταρρυθμίσεις. Είναι πλέον μονόδρομος και εθνική ανάγκη, η δημιουργία δεύτερου πόλου στην χώρα, από τον χώρο κέντρου με χαρακτηριστικά κυβερνησιμότητας.

;Wνας δεύτερος πόλος που ειναι ακόμη πιο αναγκαίος μετά απο την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη, την πολιτική αστάθεια στην Αμερική και τις πιέσεις που δέχεται ο Μητσοτάκης για καθαρά δεξιά plus στροφή απο τα προβεβλημένα στελέχη της ΝΔ. Ειναι αναγκαίος για τη δημοκρατία μας. 

Η αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται σε άλλο αστερισμό

Τον ρόλο του νέου πόλου θα μπορούσε κάλλιστα να τον παίξει το ΠΑΣΟΚ, με την προϋπόθεση οτι, στις επερχόμενες εσωκομματικές διαδικασίες για την ανάδειξη προέδρου, θα προχωρούσε σε εκλογή ενός πρωθυπουργήσιμου προσώπου με προοπτική Κυβέρνησης.

Προέδρου που θα έχει την εμπειρία και την δυνατότητα να διαβάσει την νέα εποχή σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, που θα έχει την άνεση να καθίσει, για συνεργασίες,  διεκδικήσεις και αντιπαραθέσεις στο ιδιο τραπέζι με τους ηγέτες της ευρωπαϊκής ένωσης και όχι μόνο, που θα μπορεί να αντιπαρατεθεί με ευκολία απέναντι στον Μητσοτάκη που θα μιλάει για το αύριο και όχι για το χθες.

Δεν χρειαζόμαστε αλλα πειράματα. Δεν αρκεί απλά η νεανική ορμή. Δοκιμάστηκε σε σωρεία κομμάτων και κομματιδίων. Έλαμψε και έσβησε, καίγοντας στο διάβα της πολλά νέα πρόσωπα που αν είχαν την υπομονή θα μπορούσαν να εχουν μέλλον στην πολιτική.

Χαρακτηριστικά τέτοιου προσώπου, δεν βλέπουμε να έχουν όσοι έχουν δηλώσει μέχρι στιγμής υποψηφιότητα για την θέση του προέδρου και δεν θεωρώ οτι θα μπορέσουν να κάνουν κάτι καλύτερο απο το ταβάνι που έπιασε ο τωρινός πρόεδρος…

Με εντυπωσίασε το γεγονός που η Αννα Διαμαντοπούλου, προσωπικότητα που σηματοδοτεί την σύγχρονη Ελληνίδα της προόδου και του κόσμου, με γνώσεις, κύρος και εμβέλεια, που ξεπερνούν τα εθνικά μας σύνορα (οπως εχει δηλώσει στο παρελθόν, ακόμη και ο σημερινός πρωθυπουργός αναφερόμενος στο πρόσωπο της), εχει δηλώσει ουσιαστικά, παρούσα στις διαδικασίες για την εκλογή προέδρου στο χώρο του ΠΑΣΟΚ.

Σε περίπτωση που το αποφασίσει, είναι πράγματι μοναδική ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ να επανέλθει σε τροχιά εξουσίας.

Οι προσωπικές φιλοδοξίες ολων των υποφηφίων ειναι θεμιτές αλλά, σε αυτή την φάση χρειάζεται συμπόρευση και σοβαρή καθοδήγηση για να ανθίσει ο νέος πόλος που θα εχει την δυνατότητα να κυβερνήσει άμεσα την χώρα.

Αν ακολουθήσουν πρώτα οι υποψήφιοί, τον σίγουρο βηματισμό της Αννας Διαμαντοπούλου ολοι μαζί θα αναδείξουν τον δεύτερο πόλο σε κόμμα εξουσίας και πολλαπλά περισσότεροι θα εκλεγούν και θητεύσουν ως βουλευτές και υπουργοί, θα εχουν τον χρόνο, την εμπειρία (πλέον) και το κάθε δικαίωμα να αναρριχηθούν και στην ηγεσία στη συνεχεια .

Ενα - ένα τα βήματα παιδιά, ο χρόνος ειναι μπροστά σας.

*Αλέξης Κοκολάκης, Περιφερειακός σύμβουλος

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του ekriti.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Θύελλα αντιδράσεων για τον Λευτέρη Αυγενάκη -Το μεσημέρι δίνει εξηγήσεις στη ΝΔ

ΠΑΣΟΚ: Απολύτως καταδικαστέα η βίαιη συμπεριφορά του Λ. Αυγενάκη -Η «συγγνώμη» του δεν πείθει