Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά, ο Ελληνικός
Λαός φαίνεται να «προδόθηκε» από τους
«γιαλαντζί» πολιτικούς που ήρθαν κι...
«Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα». Και ειδικά τον άνδρα πολιτικό. Σιγά τα ωά ή τον πολυέλαιο. Σιγά μη φοβηθεί η γυναίκα...
Είναι γεγονός ότι εδώ και αρκετά χρόνια είναι εμφανής η απουσία ενός ισχυρού κεντρώου κόμματος, στην πολιτική σκηνή...
Βράδυ Δευτέρας. Η τηλεόραση έχει την πρώτη μεταμεσονύχτια συνέντευξη του Γιάνη Βαρουφάκη. Είναι -όχι άδικα- ο νέος Έλληνας superstar. Σε κοιτάζει κατάματα, χαμογελά με αυτοπεποίθηση, μιλά μία γλώσσα που μοιάζει οικεία, δεν έχει ύφος πολιτικού (λέει συχνά "δεν ξέρω") και κυρίως σου θυμίζει πως ήδη έπεισε τον Σόιμπλε να κάνει αδιανόητες -για τους Γερμανούς- υποχωρήσεις. Παρατηρώ αμήχανη τα φώτα στη γειτονιά. Σχεδόν όλοι ξενυχτούν. Αναρωτιέμαι αυθόρμητα πόσοι μπορούν να κατανοήσουν όσα λέει για τα οικονομικά της χώρας. Ο δημοσιογράφος μοιάζει αντίθετα να τα ... παίζει στα δάκτυλα. Οι ερωτήσεις του έχουν "spreads", "EFSF", "πιστωτικά γεγονότα", κι ένα σωρό όρους από το "Κρίσης λεξιλόγιο" ή τη "Θεωρία των Παιγνίων" που συνέγραψε ο χαμογελαστός Υπουργός της διαπραγμάτευσης. Κρατώ ως συμπέρασμα το ότι η Ελλάδα αλλάζει. Πασχίζει να καταλάβει. Χάνει τον ύπνο της για να ακούσει πολιτικές κουβέντες ενός ... μη -κατ' επάγγελμα- πολιτικού. Στην οθόνη μου το θέμα φτάνει στο δια ταύτα. Τι θα γίνει με την Ανάπτυξη; Ο Υπουργός λέει τη μαγική ατάκα: "Είναι καιρός για αλήθειες". Σταματάει για λίγο και κοιτάζει κατάματα το φακό. Το πρόσωπό του σοβαρεύει. Το επόμενο βήμα μας θα είναι τα αναπτυξιακά μέτρα, λέει. Αχά, μία γνώριμη πολιτική ατάκα. ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΑ ΜΕΤΡΑ!!! Κάνω συνειρμούς και γρήγορες χρονικές αναδρομές: Η Ελλάδα όταν πρωτομπήκε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση. ένοιωθε ήδη τους κλυδωνισμούς από την δεύτερη πετρελαϊκή κρίση. Οι εξαγωγές της τότε και οι πόροι της βασίζονταν στη ναυτιλία, τον καπνό, το λάδι, τα εσπεριδοειδή, την υφαντουργία, τα μεταλλεύματα και τα προϊόντα γης και θάλασσας. Από πλευράς υπηρεσιών η βιομηχανία τροφίμων ανθούσε και ο Τουρισμός έκανε το ξεκίνημά του. Σύντομα η Ευρωπαϊκή ενοποίηση όμως έδειξε πως είχε άλλα σχέδια για τις Ευρωπαϊκές καλλιέργειες. Τα προγράμματα εγκατάλειψης καλλιεργειών ήρθαν στη χώρα με επιδότηση δελεαστική και οι αγρότες -ταλαιπωρημένοι χρόνια από τις δυστροπίες του καιρού και την κοπιώδη δουλειά στη γη- τα είδαν ως μάννα εξ ουρανού. Έτσι, η αγροτική παραγωγή μειώθηκε ενώ ντόπιες ποικιλίες ....
Όταν το 2010 μας ήρθε το Πρόγραμμα Καλλικράτης (Νόμος 3852) για τη «Νέα αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της...
Η Αμερική ... πάγωσε. Μέσος όρος θερμοκρασίας στην Νέα Υόρκη οι -15 βαθμοί Ο φετινός χειμώνας στην ... άλλη πλευρά του...
Φίλες και φίλοι γεια σας!!! Θέλω να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου ως παρουσιαστής στο καστρινό καρναβάλι 2015...
Εγκρίθηκε τελικά, όπως ανέμεναν οι πιο ψύχραιμοι, η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για 4μηνη παράταση του...
Ας ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Ανήκω σ' εκείνη την τελευταία γενιά Ελλήνων που μπορεί να αφηγηθεί ακόμη τις μέρες της καλοπέρασης. Η προηγούμενη μπορούσε να αφηγηθεί τον πόλεμο και τη φρίκη του κι η επόμενη θα κρέμεται από τα χείλη μας όταν θα αναπολούμε τις εποχές της ευημερίας: τότε που η εργασία ήταν συνάρτηση της εργατικότητας του καθενός, η αμοιβή της ήταν συνάρτηση γνώσεων και η ποιότητα της ζωής μας -πέρα από φόρους και υποχρεώσεις- είχε περιθώρια για γλέντια, ταξίδια κι ένα σωρό ...περιττά, που κάναν πιο καλή παρέα στα ... απαραίτητα. Εν ολίγοις, είμαι εκπρόσωπος της τελευταίας γενιάς Ελλήνων, που θυμάται πως είναι να ζεις, κι όχι απλά να επιβιώνεις. Τα μνημόνια, οι δανεισμοί κι οι οικονομικές εξαρτήσεις πλήγωσαν την περηφάνια μου, μείωσαν την αξιοπρέπειά μου και άλλαξαν σε μικρό διάστημα κάθε σταθερή της ζωής μου που θεωρούσα αδιαπραγμάτευτη. Συνήθισα την εικόνα ανθρώπων που ξεσπιτώνονται, ξενιτεύονται, χρεοκοπούν, αυτοκτονούν. Συνήθισα το ξεπούλημα της Πατρίδας μου και χόρτασα ... ΤΑΙΠΕΔ, "αξιοποιήσεις κρατικών εκτάσεων", επενδυτές από Κίνα, Ρωσία κι ... όπου γης που μυρίστηκαν "φιλέτα" σε τιμές ευκαιρίας. Συμβιβάστηκα με ... εκπτώσεις στο σύστημα Υγείας, στο σύστημα της Παιδείας, στο μισθό μου, στη σύνταξη των γονιών μου, στα μέτρα πρόνοιας και σε κάθε έννοια που σήμαινε "ποιότητα ζωής, πρόοδο ή ανάπτυξη". Ανέχτηκα φόρους επί φόρων που ήταν άδικοι κι ίσως κι αντισυνταγματικοί και με έφτασαν στο ... αμήν, ανέχτηκα ένα κάρο δυσνόητους οικονομικούς όρους που ήταν αφορμή για περικοπές κι ανέχτηκα κι ένα συρφετό από ντόπιους και ξένους τραπεζίτες, καιροσκόπους και λοιπούς οικονομοφωστήρες που βάλθηκαν να πελεκούν τη ζωή μου και να την αποστεώνουν. Και τώρα ναι, θέλω τα δύσκολα και τα ακατόρθωτα: Θέλω να σηκώσω κεφάλι, να πάρω τη ζωή μου πίσω, να ξαναπιάσω το νήμα από εκεί που κόπηκε. Κι ακόμη θέλω μισθό με αξιοπρέπεια, σύνταξη που να σέβεται τους κόπους μιας ζωής, σχολεία που να μορφώνουν τα παιδιά μου, σύστημα υγείας που να με φροντίσει στα δύσκολα και εν γένη θέλω γρήγορα πίσω την Ελλάδα της ανάπτυξης, της προκοπής και της προόδου. Και είμαι ανυπόμονη γιατί οι "ανάσες αξιοπρέπειας" δεν μου φτάνουν. Θέλω όλο μου το οξυγόνο πίσω ΤΩΡΑ. Και βιάζομαι αλλά μία φωνούλα λογικής ψιθυρίζει μέσα μου πως αυτούς τους ... δανειστές ή θεσμούς, ή όπως αλλιώς τους αποκαλούν δεν θα μπορέσω να τους βγάλω εντελώς, έτσι γρήγορα από τη ζωή μου. Γιατί στο τέλος του μήνα θέλω να είμαι όρθια κι αξιοπρεπής αλλά θέλω συνάμα να πάρω στο ακέραιο τον μισθό μου, να βρουν οι γονείς μου σύνταξη στο λογαριασμό τους και να μη μου κοστίσει ο ελληνικός μου τσαμπουκάς κάτι ανεπανόρθωτο. Κι αυτή η φωνούλα επιμένει πως ο τσαμπουκάς έχει όρια. Ιδίως όταν ...
Πολύ σοφή η ελληνική παροιμία που λέει «και ο Άγιος φοβέρα θέλει». Κατά πως φαίνεται το ίδιο ισχύει και για τον...
Σήμερα είναι η ώρα της Ελλάδας στην Ευρώπη. Όχι απλώς γιατί στο απογευματινό Eurogroup τίθεται επί τάπητος το Ελληνικό αίτημα αλλά γιατί πίσω από την κούραση των αριθμών και της διαπραγμάτευσης αναφύεται ένα απείρως σημαντικότερο ζήτημα: η πεμπτουσία της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, οι αρχές της αλληλεγγύης των λαών κι η διευκόλυνση της ανάπτυξής τους. Αν κάτι πέτυχε η Ελλάδα το τελευταίο διάστημα ήταν ότι όρθωσε ανάστημα στη νέα "ηγεμονία των αγορών" που την τελευταία δεκαετία πήρε τον έλεγχο της Ενωμένης Ευρώπης κι άρχισε να ξεζουμίζει τις φτωχές σε βιομηχανία χώρες του νότου, για να μεταφέρει κέρδη στο κραταιό βιομηχανικό κεφάλαιο του γερμανόστροφου άξονα. Το Ελληνικό αίτημα απόψε θα περάσει από ... σαράντα κύματα, όσα πέρασε κι η χώρα το προηγούμενο διάστημα μέχρι να χάσει κάθε δομή και υποδομή για να οδηγηθεί στην απόλυτη εξαθλίωση. Για το λόμπι των ισχυρών της Ευρώπης όμως, το δύσκολο δεν είναι να το ικανοποιήσουν ή να το απορρίψουν. Το πραγματικά δύσκολο για όλους αυτούς είναι ότι το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΥΠΑΡΧΕΙ και για πρώτη φορά τους θυμίζει ότι ο λαός που χρησιμοποιήθηκε ως ιδανικό πειραματόζωο στα παιχνίδια των αγορών σήκωσε κεφάλι και θυμήθηκε -μέσα στη δυστυχία του- το αυτονόητο: ότι δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση έγινε για να βοηθηθούν οι λαοί κι όχι για να καταρρακωθεί η αξιοπρέπεια και η ελπίδα τους. Στον Ευρωπαϊκό Νότο το εργασιακό άγχος κάνει ρεκόρ, η ανεργία τρομοκρατεί τους νέους, τα εισοδήματα πάνε σε φόρους κι επιβίωση κι η ελπίδα για αξιοπρεπή ζωή μειώνεται καθημερινά. Πίσω λοιπόν από νούμερα και μνημόνια η Ελλάδα βάζει σήμερα στο Γιουρογκρούπ το αίτημα του καθενός μας για δικαίωμα σε ένα καλύτερο αύριο είτε βγάλουν υπερκέρδη οι γκουρού των αγορών είτε όχι. Κι αυτός ακριβώς ο "Ελληνικός ξεσηκωμός" είναι που τρομοκρατεί περισσότερο όσους μιλούν για τον νέο "δούρειο ίππο των Ελλήνων". Μόνο που αυτή τη φορά -σε αντίθεση με τον μύθο του Τρωικού πολέμου- οι Έλληνες δεν χρειάζεται να τρυπώσουν σε κάποιο στρατόπεδο για να κερδίσουν, αφού βρίσκονται ήδη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θέτουν ευθέως το αίτημα της αξιοπρέπειας των λαών απέναντι στις λογικές των αδηφάγων αγορών. Πάντως αν ο κ. Σόιμπλε μπήκε στον κόπο να διαβάσει για ...