Ο λιμός τον Χειμώνα του 1941-1942 στην
κατεχόμενη Ελλάδα ήταν ο φονικότερος στη
σύγχρονη Ιστορία της χώρας μας. Σύμφωνα με...
Αγαπητοί μου μαθητές ,αγαπητά μου παιδιά, Σήμερα αναγκάστηκα σε παραίτηση, δεν το θέλησα. Ξέρετε πως χρόνια τώρα μαζί...
Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο onalert.gr και γράφτηκε από τον Χρήστο Α.
Η “Μαγδαληνή” είναι τμήμα του έργου του Κώστα Βάρναλη /Το Φως που Καίει,/ έργο επαναστατικής δομής, γραμμένο σε...
Διανύουμε την Μεγάλη Βδομάδα, οι ετοιμασίες για το πασχαλιάτικο τραπέζι δίνουν και παίρνουν και η αγορά είναι γεμάτη...
Έρχονται τα Πάθη του Θεανθρώπου και όλων ημών των φτωχών, ημιθανών ψυχικώς και σωματικώς φαντασμάτων, της μεγάλης...
Το κόλπο είναι παλιό, αλλά, αποτελεσματικό. Πάντα βέβαια με την ανοχή της πολιτείας. Το ξεκίνησαν επιχειρηματίες...
Και καθώς το προεκλογικό σκηνικό στήνεται και οι ... κραυγαλέες προσπάθειες να απεκδυθούν όλοι τον κομματικό μανδύα εντείνονται, επιστρέφω συνειρμικά στις εκλογές του 1994. Μου έμαθαν ότι πράγματι οι άνθρωποι κάνουν τη διαφορά. Εκείνη την εποχή η Νέα Δημοκρατία ευτύχησε να εντοπίσει έναν "κουζουλό" με την αυθεντικά καλή έννοια της λέξης. Οκτώβρης μήνας. Ο Γιώργος Σενετάκης είχε μόλις συμπληρώσει την πρώτη τριετία του ως διορισμένος περιφερειάρχης Κρήτης (1990-93) κι αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στον Δήμο Ηρακλείου. Ναι, ανήκε κομματικά στο χώρο της ΝΔ. και αυτό από μόνο του θα έπρεπε να τον καθιστά "απεναντινό" σε μία κοινωνία που πορευόταν χρόνια στα .. καταπράσινα λαγκάδια, κι "άμα λάχει" έπαιρνε (ακόμη τότε) και τα κουμπούρια της, για να καταδιώξει όσους διαφωνούσαν με τις επιλογές της. Αλλά ο Σενετάκης κάθε άλλο παρά αντιπαθής ήταν άνθρωπος της διπλανής πόρτας, με ένα χιούμορ σωτήριο, με ένα μυαλό "ευρύχωρο", με έναν τρόπο που κέρδιζε τους πάντες και κυρίως με όρεξη να δουλέψει για τον τόπο του. Ρομαντικός; Ίσως. Το παρελθόν έδειχνε ότι δεν είχε καμία απολύτως ελπίδα, με δεδομένο το γεγονός ότι ο Δήμος ήταν το πιο πράσινο τσιφλίκι της χώρας. Αλλά ο Σενετάκης ήταν άλλης πάστας άνθρωπος. Δεν νοιαζόταν για τα χρώματα. Για τον τόπο και τους ανθρώπους νοιαζόταν. Πολιτικό λόγο είχε. Όχι κομματικό. Όσοι τον πρόφτασαν θυμούνται το πηγαίο χιούμορ του και τις παροιμιώδεις απαντήσεις, που φύλαγε για τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο Γιώργος, μας χάρισε ένα ανεπανάληπτο προεκλογικό σκηνικό. Με φρεσκάδα, όραμα και αισθητική. Αντέταξε συναυλίες στην ηχορύπανση της ... πεπατημένης. Εκδηλώσεις πολιτικού λόγου απέναντι στους χειμάρρους του "θα". Έφερε μελέτες και προγράμματα, που μετά τις εκλογές χρησίμευσαν για να γίνει έργο. Κι εκείνη τη χρονιά ο Δήμος είχε 5 υποψηφίους να ερίζουν για τον θώκο: Το κλίμα μοιραία πολώθηκε. "Κακώς ανακατεύτηκες" του έλεγαν όλοι.
Το μάθαμε –και το εμπεδώσαμε- όλοι. Η χώρα μας ξαναβγήκε στις αγορές! Χαράς Ευαγγέλια. Μέχρι και η φράου Μέρκελ ήρθε...
Όταν η δική μου η μάνα, η αγράμματη αγρότισσα, έβγαινε στις αγορές παραμονές του Πάσχα, έκανε εμάς, τα παιδιά της,...
Ελλάδα. Χώρα της υπερβολής. Παντού. Στα σημαντικά και στα ασήμαντα. Στα μικρά και στα μεγάλα. Στα όμορφα και στα άσχημα....