Γιάννης Μιχελογιαννάκης : O Θάνατος του Φαρμακοποιού.
Ενα από τα πλέον κρίσιμα «στοιχήματα» της χώρας μας στην προσπάθειά της να ανακάμψει οικονομικά και να σταθεί πάλι...
Μετά την επιστροφή από τον πρωινό περίπατο, τον δεύτερο καφέ και την πρώτη ανάγνωση –πέρασμα– εφημερίδων. Τα λέγαμε παλιά, τότε που ήμασταν νέοι, με τον Αλέκο Αργυροκαστρίτη, που έμεινε για πάντα νέος, αφού σκοτώθηκε μόλις στα τριάντα του. Λέγαμε πως, όπως οι θρήσκοι έχουν πρώτο τους μέλημα την ημέρα την πρωινή προσευχή, έτσι κι εμείς, οι άθρησκοι, έχουμε για πρωινή προσευχή την ανάγνωση των πρωινών εφημερίδων· τότε οι πρωινές εφημερίδες δεν έβγαιναν στα περίπτερα την ίδια ώρα με τις απογευματινές, όπως γίνεται σήμερα, τυπώνονταν και κυκλοφορούσαν με διαφορά ωρών! Αρα η διάκριση ανάμεσα σε εφημερίδες πρωινές και απογευματινές ήταν ουσιαστική. Στον περίπατο με προσπέρασε –είδα μόνο τα οπίσθια, αλλά ήταν αρκετά!– νεαρή δορκάς: ψηλή, πάνω από ένα ογδόντα, λυγερή, σφριγηλή, εύτορνος και καλλίπυγος, όπως έγραφαν οι παλαιότεροι. Πάνινα παπούτσια εμπριμέ χωρίς κάλτσες, κολάν μαύρο, σφιχτό που να αναδεικνύει ευεργετικά για τον θεατή τις καμπύλες, μπουφάν κόκκινο, μαλλί μαύρο λίγο πιο χαμηλά από τον αυχένα. Μπήκαμε σχεδόν μαζί στην Πανεπιστημιούπολη. Κάπου εκεί με προσπέρασε και στην ελεύθερη άσφαλτο πήρε να καλπάζει αγέρωχα! Ασφαλώς και την παρακολούθησα, από τις φτέρνες, καθώς τις ανασήκωνε ανάγλυφα στον διασκελισμό, μέχρι τη λευκή κουκούλα του κόκκινου μπουφάν, καθώς ανέμιζε παράλληλα και συγχρόνως με τα μαλλιά της. Θα ’μουν ηλίθιος αν δεν την παρακολουθούσα. Την παρακολούθησα καμιά τρακοσαριά μέτρα, μέχρι την πρώτη στροφή, μετά χάθηκε.
Ένας έλληνας γιατρός (διευθυντής Ουρολογίας στο Imperial College) ο Ευάγγελος Μαζάρης ήταν παρών στην ομιλία του υπουργού...
Η αυλαία της Ιntourmarket, της δεύτερης μεγαλύτερης τουριστικής έκθεσης στη Ρωσία, έπεσε σήμερα το απόγευμα, αφήνοντας τους...
Mετά την άρνηση αρκετών χωρών (Αλβανία Βελγίου ,Νορβηγία κ.α.), να καταστρέψουν στο έδαφος τους τα Συριακά χημικά όπλα ,η...
Μεγάλη συζήτηση γίνεται εδώ και πολύ καιρό, σε αμφότερες τις πλευρές του Ατλαντικού, εάν και κατά πόσον τα μελλοντικά...
Γειά σας !! Ονομάζομαι "Πλούτο" και είμαι .. δημότης Ηρακλείου. Νιώθω την ανάγκη να ζητήσω την .. προσοχή σας και να σας ξεναγήσω (σύντομα μην ανησυχείτε) στη ζωή μου και στην πόλη μου. Θα κάνω προσπάθεια να αφήσω τους συναισθηματισμούς κατά μέρος και να μιλήσω την στυγνή γλώσσα των γεγονότων. Έμεινα .. άστεγος προ καιρού. Καλά μην τρομάζετε, δεν είναι πια τόσο τραγικό να είσαι άστεγος. Πασχίζω να λέω πως θυμάμαι "αμυδρά" την ζωή στο σπίτι μου, για να προσαρμοστώ στην νέα μου πραγματικότητα. Καμιά φορά βέβαια στα δύσκολα, ασυναίσθητα γεμίζω από "σπιτίσιες" αναμνήσεις. Θυμάμαι το ξύλινο σπιτικό μου στην άκρη του κήπου. Τα χορταστικά γεύματα και τα χαϊδολογήματα, τα γέλια των παιδιών του σπιτιού όταν έτρεχαν γύρω μου. Αλλά μετά συνειδητοποιώ πόσο μακρινό παρελθόν είναι αυτές οι .. ιστορίες και προσγειώνομαι. Πάμε στο σήμερα: Οι μέρες μου είναι πιο δύσκολες λόγω κρίσης. Περιφέρομαι τα πρωϊνά σε δρόμους και πλατείες, αναζητώντας άλλοτε λίγο φαγητό, άλλοτε μία γωνιά να ξαπλώσω στον ήλιο κι άλλοτε ένα απάνεμο μέρος να κοιμηθώ. Παρατηρώ με λύπη πόσο στωικός έγινα εγώ λόγω κρίσης και πόσο οξύθυμοι αντίθετα γίνατε όλοι εσείς. Εισπράττω καθημερινά τον θυμό, τις φωνές σας, κάποιες φορές την εχθρική σας συμπεριφορά ενώ -δεν θέλω να σας το κρύψω- βλέπω συχνά ακόμη και το πως δολοφονείτε τους ομοίους μου εν ψυχρώ. Ξέρετε, κάποτε όταν εγώ και τα φιλαράκια μου περνούσαμε το δρόμο -σαν μία άγραφη συμφωνία να υπήρχε- σταματούσατε με τα αυτοκίνητα και μας δίνατε προτεραιότητα. Ή έστω κόβατε ταχύτητα και προσέχατε μη μας χτυπήσετε. Στα δικά μας μάτια αυτό λεγόταν "ανθρώπινος πολιτισμός": ο τρόπος που σεβόσαστε το δικαίωμά μας να συνυπάρχουμε με σας. Ε λοιπόν, τις προάλλες στο πάρκο τα φιλαράκια μου είπαν: Μάγκα, ανθρώπινος πολιτισμός .. τέλος. Η ρόδα του αυτοκινήτου μαρσάρει και περνάει πάνω σου πριν πεις "κύμινο". Κι ελάτε τώρα στη θέση μου. Μας βάλατε στα ωραία σας σπίτια, μας καλομάθατε σε λουράκια, χάδια και πλούσια σε βιταμίνες γεύματα. Και μόλις άρχισε να πηγαινοέρχεται αυτή η .. Τρόικα, ανοίξατε τις πόρτες και μας πετάξατε στο ...
Ο κόσμος μας ο πραγματικός, ο σκληρός, ο λαϊκίστικος - κατά το ρηθέν του συρμού - και ο άλλος ο γυάλινος, ο απαλλαγμένος...
Η τρόικα τρελάθηκε! Οι δανειστές έχουν κυριολεκτικά αποθρασυνθεί! Οι απαιτήσεις τους ξεπέρασαν αυτή τη φορά κάθε όριο,...
Το φαινόμενο των αστέγων αποτελεί πλέον ένα από τα «μελανά» σημεία της κοινωνίας μας και γενικότερα της Χώρας μας. Η...