Τις μεγάλες και ουσιώδεις διαφορές ανάμεσα στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας και αυτά άλλων ευρωπαϊκών χωρών, επεσήμανε μιλώντας στο Ράδιο ΚΡΗΤΗ και την κυριακάτικη (20/7) εκπομπή του Λευτέρη Βαρδάκη, ο συντονιστής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας για τη Δ. Ευρώπη, Μανόλης Αλεξάκης.

Ειδικότερα, ο κ. Αλεξάκης ανέφερε ότι το ζήτημα της εκπαίδευσης στο εξωτερικό δεν αποτελεί πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης, με αποτέλεσμα να διασφαλίζεται έτσι η σταθερότητα που είναι αναγκαία.

Έθεσε συγκεκριμένα επί τάπητος το παράδειγμα της Γερμανίας, όπου για μια σχετικά μικρή παρέμβαση στον τρόπο εξέτασης των μαθημάτων επιλογής, υπήρξε μια προεργασία και οργάνωση των αλλαγών η οποία διήρκησε 12 ολόκληρα χρόνια.

Συζητήθηκε ακόμη το θέμα της αστάθειας του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, καθώς η κυβέρνηση προχωρά σε αλλαγές ακόμη και μεσούσης της σχολικής περιόδου –όπως έγινε τη χρονιά που μόλις μας πέρασε με την Τράπεζα Θεμάτων.

Ο  κ. Αλεξάκης αναφέρθηκε και στο γεγονός ότι στη δυτική Ευρώπη, η κάθε χώρα δημιούργησε και εξέλιξε από μόνη της το εκπαιδευτικό της σύστημα, με το κάθε κράτος να κάνει τις δικές του επιλογές με βάση την οικονομία και φυσικά τις δικές του μοναδικές ιδιαιτερότητες.

Αντίθετα, όπως είπε ο κ. Αλεξάκης, στην Ελλάδα οι περισσότεροι σύμβουλοι Παιδείας ανέκαθεν προσπαθούσαν να εφαρμόσουν ξένα εκπαιδευτικά συστήματα (π.χ. αμερικανικό, γερμανικό, αγγλικό).

Πρόσθεσε ωστόσο, ότι αυτό που λείπει από τη χώρα μας δεν είναι οι εκπαιδευτικοί, καθώς υπάρχουν πάρα πολλοί και καλοί παιδαγωγοί, ωστόσο με το υπάρχον σύστημα δεν αξιοποιούνται επαρκώς.

Κλείνοντας, μάλιστα, είπε ότι η τελευταία φορά που έγινε μια σοβαρή προσπάθεια στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ήταν η μεταρρύθμιση του μεγάλου Ευάγγελου Παπανούτσου επί κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου (1964).