Όταν Αμερικανοί ακούνε τραγούδια του Χατζιδάκι και του Θεοδωράκη υποκλίνονται μπροστά στο μέγεθος της ποιότητας της μουσικής τους. Κι όταν οι ερμηνευτές αναδεικνύουν εξαίσια τη μελωδικότητά τους, το ξένο κοινό γοητεύεται με ένα από τα πιο αξιόλογα κομμάτια του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.

Μια τέτοια εικόνα αποτυπώθηκε με τη συναυλία του μουσικού σχήματος «Δίφωνο», στο Western Connecticut State University, την Τετάρτη το βράδυ, που είχε την στήριξη του «Macricostas Family Foundation».

Το «Δίφωνο» αποτελείται από τον βαρύτονο Στέφανο Κορωναίο και τον τενόρο Γιώργο Αργυράτο. Συμμετείχαν επίσης η σοπράνο Αιμιλία Διακοπούλου και η πιανίστρια Αρετή Γιοβάνου.

Η μουσική παράσταση περιλάμβανε αποσπάσματα από το έργο του Μάνου Χατζιδάκι «Καπετάν Μιχάλης», βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, καθώς και από την ελληνική οπερέτα «Βαφτιστικός» του Θεόφραστου Σακελλαρίδη.

Το «Δίφωνο» δημιουργήθηκε όταν ο Στέφανος Κορωναίος και ο Γιώργος Αργυράτος, με σημαντική πορεία από τον καθένα στο χώρο του οπερατικού τραγουδιού, αποφάσισαν να σχηματίσουν ένα μουσικό σχήμα, με σφραγίδα την αγάπη τους στην κλασική μουσική και στην πατρίδα τους. Μέχρι σήμερα, το «Δίφωνο» έδωσε αρκετές πετυχημένες παραστάσεις στη Νέα Υόρκη και σε άλλες πόλεις των ΗΠΑ, καθώς και στην Ελλάδα.

Ο Στέφανος Κορωναίος δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι σε κάθε συναυλία περιλαμβάνουν έργα Ελλήνων συνθετών, επισημαίνοντας ότι «έχουμε καταπληκτικούς μουσουργούς και κάθε φορά που παρουσιάζουμε τραγούδια τους σε αμερικανικό και άλλο ξένο κοινό διαπιστώνουμε ότι όχι μόνο αρέσουν πολύ, αλλά αρκετά απ' αυτά τα θεωρούν μοναδικά, οικουμενικά και αναλλοίωτα στον χρόνο».

Ο Έλληνας καλλιτέχνης, ο οποίος για έντεκα χρόνια ζει και δημιουργεί στη Νέα Υόρκη, κάνοντας διεθνή καριέρα στον χώρο της όπερας, πρόσθεσε ότι την πρώτη φορά που τραγούδησε Χατζιδάκι ήταν στη Γερμανία. «Έμεινα έκπληκτος από τη συγκινητική αντίδραση των θεατών». Όπως τόνισε, «το ίδιο συνέβη και εδώ με την παράστασή μας στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ».

Απαντώντας σε ερωτήσεις για την καλλιτεχνική του πορεία, ανέφερε ότι «η κλασική μουσική και ειδικότερα η όπερα ήταν ένα παιδικό όνειρο» και ότι «τότε, τα μόνα ερεθίσματα που είχα ήταν από την κρατική ελληνική τηλεόραση που πρόβαλε όπερα σε τακτά χρονικά διαστήματα».

Μετά την στρατιωτική του θητεία, σπούδασε όπερα στην Ιταλία, δίπλα σε ένα καταξιωμένο Έλληνα ερμηνευτή, τον Κωνσταντίνο Εγκολφόπουλο, που είχε τραγουδήσει αρκετές φορές με τη Μαρία Κάλλας.

Αναφερόμενος στις μουσικές αναζητήσεις και προσδοκίες του υπογράμμισε ότι θα ήθελε να ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον «Ριγκολέτο» του Βέρντι, ενώ μέχρι σήμερα, ένας από τους «πιο σημαντικούς» ρόλους που συμμετείχε ήταν στην όπερα «Λα Τραβιάτα».

Ο Έλληνας βαρύτονος ενώ έχει εμφανιστεί σε αρκετές διεθνείς σκηνές όπερας, δεν συνεργάστηκε ακόμα με την Εθνική Λυρική Σκηνή, επισημαίνοντας ότι ένα από τα όνειρά του είναι να τραγουδήσει στην ΕΛΣ. Το 2003 συμμετείχε σε παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής, στην Αθήνα.

«Έκανα αρκετούς κωμικούς ρόλους και τώρα περνάω σε πιο δραματικούς. 'Αλλωστε», όπως σημείωσε, «με το πέρασμα του χρόνου, τα μουσικά βιώματα και η φωνή αλλάζουν. Και στην όπερα, το πιο σημαντικό πράγμα είναι το χρώμα της φωνής. Όταν είναι ελαφριά είναι περισσότερο "προσαρμοσμένη" για κωμικούς ρόλους, ενώ η πιο βαθιά φωνή είναι για μεγάλους δραματικούς ρόλους».

Όσον αφορά στο «Δίφωνο» επεσήμανε ότι «μαζί με τον Γιώργο Αργυράτο έχουμε εμφανιστεί σε αμερικανικά θέατρα, μουσικές σκηνές και πανεπιστήμια, προσπαθώντας να δώσουμε μέσα από τις ερμηνείες μας και μια άλλη διάσταση για την ποιότητα και την απήχηση ελληνικών δημιουργιών».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ