Αφού επικαλέστηκαν τον Θεό, όπως συνηθίζεται πριν από την έναρξη της συνεδρίασης, οι δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, επιθυμώντας να διαφυλάξουν την παράδοση της χώρας, έκριναν ότι δεν είναι παράνομη η προσευχή πριν από τις συνεδριάσεις ενός δημοτικού συμβουλίου, αρκεί να μην ασκείται προσηλυτισμός.

"Ο Θεός να φυλάει τις Ηνωμένες Πολιτείας και αυτό το αξιότιμο Δικαστήριο". Όπως κάθε φορά πριν από τη συνεδρίασή τους, οι εννέα δικαστές άκουσαν την επίκληση, αν και στη συνέχεια εμφανίστηκαν διχασμένοι όσον αφορά το θέμα της προσευχής. Η πλειοψηφία των πέντε συντηρητικών δικαστών —οι τρεις είναι Καθολικοί— αρνήθηκαν να καταργήσουν την παράδοση που επιτρέπει "από τις πρώτες ημέρες της γέννησης του Έθνους αυτού" τις επικλήσεις στα Θεία ή την προσευχή, είτε πρόκειται για μια μικρή, τοπική συνάθροιση είτε για μια συνεδρίαση του Κογκρέσου.

Σύμφωνα με τους δικαστές, πρόκειται για "μια πρακτική που ενέκριναν οι ιδρυτές" του έθνους ενώ ταυτόχρονα "η ιστορία και η παράδοση της χώρας" δείχνουν ότι οι προσευχές "μπορούν να συνυπάρξουν με την αρχή της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης".

Στο Γκρις, μια πόλη 96.000 κατοίκων στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, ένας ιερέας έψελνε την προσευχή μία φορά τον μήνα πριν από την έναρξη του δημοτικού συμβουλίου. Επί οκτώ χρόνια οι προσευχές αυτές ήταν αποκλειστικά χριστιανικού περιεχομένου. Δύο γυναίκες όμως, μια άθεη και μια Εβραία, προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο με το σκεπτικό ότι αφενός η προσευχή πριν από τις συνεδριάσεις είναι αντισυνταγματική και αφετέρου ότι γινόταν χριστιανικός προσηλυτισμός. Η Λίντα Στίβενς και η Σούζαν Γκάλογουεϊ υποστήριζαν ότι οι προσευχές δεν θα έπρεπε να έχουν θέση σε μια πολιτική συζήτηση, ή τουλάχιστον να μην αφορούν ένα συγκεκριμένο θρησκευτικό δόγμα.

Οι πέντε "συντηρητικοί" δικαστές δεν βρήκαν πειστικά τα επιχειρήματα των δύο γυναικών ενώ οι τέσσερις "προοδευτικοί" —τρεις Εβραίοι και μία Καθολική— ψήφισαν υπέρ της απαγόρευσης της προσευχής. Η Έλενα Κάγκαν, εξ ονόματος της μειοψηφίας, υπογράμμισε ότι "οι προσευχές της πόλης Γκρις παραβιάζουν τη θρησκευτική ισότητα, τη συνταγματική αντίληψη ότι οι πολιτικοί θεσμοί μας δεν ανήκουν ούτε στους Βουδιστές, ούτε στους Ινδουιστές, ούτε στους Μεθοδιστές ή στους Επισκοπιανούς".