Τη συγκρότηση μηχανισμού έκτακτης ανάγκης για το φυσικό αέριο ζητά ο υπουργός Ενέργειας, Γιάννης Μανιάτης, τη λήψη προληπτικών μέτρων για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης διακοπής ή περιορισμού της ροής φυσικού αερίου από τη Ρωσία ζητά ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ και της Κεντρικής Ενωσης Επιμελητηρίων (ΚΕΕ), Κωνσταντίνος Μίχαλος. Παράλληλα, σε... αναμμένα κάρβουνα κάθονται αυγουστιάτικα μεγάλοι και μικροί παραγωγοί, επιχειρηματίες και επαγγελματίες, καθώς εύλογα ανησυχούν για το φετινό χειμώνα.

Οπως εξηγούν παράγοντες του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ), κυρίως τρεις είναι οι λόγοι που έχουν θέσει σε εγρήγορση τα μέλη του Συνδέσμου.

Η συρρίκνωση της ανταγωνιστικότητας έπειτα από έξι χρόνια ανελέητης ύφεσης κυρίως των εξαγωγικών επιχειρήσεων, που λόγω αυξημένου κόστους λειτουργίας (κατά μέσον όρο στο 25%-30% του συνολικού) δεν μπορούν πλέον να «χτυπήσουν» εταιρείες από άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου (Ιταλία, Ισπανία), η παρανοϊκή φοροεπιδρομή που έχει φέρει στα όριά τους ακόμη και υγιείς επιχειρήσεις, η δυσκολία και το κόστος δανεισμού-αναχρηματοδότησης επιβαρύνουν όλο και περισσότερο τη θέση τους τόσο στην εγχώρια όσο και στις ξένες αγορές.

Είναι προφανείς οι αλυσιδωτές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία και στις επιχειρήσεις που δημιουργεί το εμπάργκο που έχει κηρύξει η Ρωσία, όχι μόνο στις εξαγωγές, αλλά και στην προμήθεια της χώρας μας με φυσικό αέριο, επισημαίνει ο Κων. Μίχαλος, καλώντας την κυβέρνηση να αναλάβει πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο για την επίλυση των προβλημάτων αυτών.

Η ΚΕΕ σημειώνει πως η ενεργειακή εξάρτηση της Ελλάδας από τη Ρωσία είναι υψηλή και το ενδεχόμενο διακοπής ή περιορισμού της ροής του φυσικού αερίου απ' ευθείας από τη Ρωσία ή μέσω Ουκρανίας θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στη λειτουργία των επιχειρήσεων και γενικότερα στην εθνική μας οικονομία.

Συνεπώς απαιτείται άμεσος συντονισμός και σχεδιασμός για το ενδεχόμενο έλλειψης φυσικού αερίου, καθώς από το καύσιμο εξαρτάται κατά 25% και η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά και να ληφθούν προληπτικά μέτρα.

Ωστόσο θα πρέπει να σημειωθεί πως εκτός από τη... Μόσχα οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν πρόβλημα με την ανερμάτιστη πολιτική της Αθήνας. Η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει αλλά δεν έχει υλοποιήσει ακόμη την επιστροφή στους καταναλωτές φυσικού αερίου σημαντικών ποσών που έχει εισπράξει η ΔΕΠΑ, με τη συμφωνία του περασμένου Μαρτίου μεταξύ της ΔΕΠΑ και της ρωσικής Gazprom για την αναδρομική μείωση της τιμής του φυσικού αερίου.

Ως γνωστόν, από τη συμφωνία αυτή επετεύχθη μια αναδρομική έκπτωση της τάξης των 90 εκατομμυρίων ευρώ, ποσόν που πρέπει να μετακυλιστεί στους πελάτες της ΔΕΠΑ, αφού η ίδια είναι μια αμιγώς εμπορική επιχείρηση και μάλιστα σ' ένα κατ' ουσίαν μονοπωλιακό περιβάλλον, όπου λειτουργεί κατά βάση με τη μέθοδο cost plus.

Οπως σωστά προειδοποιούν επιχειρηματίες ενεργοβόρων ομίλων, το κόστος φυσικού αερίου είναι ίσως η βασικότερη παράμετρος στην εξίσωση παραγωγής, απασχόλησης, αντοχών του χρηματοπιστωτικού συστήματος, βιωσιμότητας του ιστού της χώρας. Εάν δεν βρεθεί λύση στο ούτως ή άλλως βεβαρημένο πρόβλημα του κόστους παραγωγής, τότε κλάδοι ολόκληροι της εναπομείνασας βιομηχανίας θα κινδυνεύσουν με δραστική συρρίκνωση, ακόμη και κλείσιμο.

Ενδεικτικά αναφέρεται (από έκθεση του ΙΟΒΕ) ένας από τους ευπαθείς (στο κόστος) κλάδους της διύλισης πετρελαίου. Εισφέρει στο ΑΕΠ 2,7 δισ. ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας το 2012, με επενδύσεις συνολικού ύψους 2,7 δισ. ευρώ την περίοδο 2009-2012, στη διάρκεια της οποίας το ΑΕΠ της χώρας συρρικνώθηκε κατά περισσότερο από 20%.

Αν ληφθούν υπόψη οι έμμεσες και προκαλούμενες επιδράσεις του κλάδου στην οικονομία, εκτιμάται ότι μέσω της δραστηριότητάς του ο κλάδος διύλισης συνεισέφερε το 2012 περίπου 3,8 δισ. ευρώ εγχώριου προϊόντος (2% του ΑΕΠ) και περισσότερες από 40.000 θέσεις εργασίας στην εθνική οικονομία. Σημαντική είναι επίσης η συνεισφορά του κλάδου στα φορολογικά έσοδα και στα έσοδα από εργοδοτικές εισφορές.

Οι στενά συνδεδεμένοι με τον κλάδο τομείς χονδρικού και λιανικού εμπορίου προϊόντων πετρελαίου προσφέρουν άμεσα στην εθνική οικονομία επιπλέον 500 εκατ. ― προστιθέμενης αξίας και τουλάχιστον 23.000 θέσεις εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών καυσίμων από ανεξάρτητους μεταφορείς. Μάλιστα, το ανθρώπινο δυναμικό του κλάδου είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένο και διατηρεί καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας συγκριτικά με άλλους βιομηχανικούς κλάδους. Συνολικά στον κλάδο εργάζονται άμεσα περίπου 4.100 άτομα.

Ο κλάδος της μεταλλουργίας, με σημαντική εισφορά στο ΑΕΠ και την απασχόληση (όμιλος ΒΙΟΧΑΛΚΟ, Μυτιληναίος, Χαλυβουργική, Ελληνική Χαλυβουργία) υφίσταται ισχυρότατο τεστ κοπώσεως πολύ πριν προκύψει η... ρωσική κρίση και τα αντίμετρα της Μόσχας. Οι περισσότερες επιχειρήσεις του μεταλλουργικού κλάδου, εξ αιτίας της συνεχιζόμενης βύθισης της οικοδομικής δραστηριότητας σε ολοένα και πιο χαμηλά επίπεδα, έχουν εξαντλήσει τα όριά τους. Η εσωτερική ζήτηση θυμίζει πλέον επίπεδα της δεκαετίας του 1960, σημειώνει επιχειρηματίας του κλάδου, συμπληρώνοντας πως οι εξαγωγικές προσπάθειες που επιχειρούνται σκοντάφτουν στο μεγαλύτερο μεταφορικό κόστος των ελληνικών εταιρειών από τις κεντρικές αγορές της Ευρώπης, αλλά και από άλλα αρνητικά δεδομένα, όπως τα υψηλά κόστη χρηματοδότησης και ενέργειας.

Πλέον η παράμετρος της ενέργειας έχει εξελιχθεί σε εφιάλτη και είναι άξιον απορίας πώς από κυβερνητικής πλευράς για το θέμα του «φυσικού αερίου» έχει κινητοποιηθεί φέρ' ειπείν ο Γ. Μανιάτης και όχι ο Ν. Δένδιας (του υπουργείου... Ανάπτυξης).

Πηγή: enet.gr