Πάει καιρός που το κέντρο της πόλης γέμισε με καταστήματα "θύματα" της κρίσης. Δεν είναι απλώς κενά και παρατημένα. Είναι που μεταφέρουν μία εικόνα παρακμής που πράγματι μας πληγώνει όλους. Στις βιτρίνες που κάποτε ανθούσαν οι τάσεις της μόδας και η -έστω κατ' επίφαση- ευημερία μας, σήμερα αντικρίζεις πάγκους που μαζεύτηκαν βιαστικά, λογαριασμούς που σπρώχνονται ακόμη κάτω από τη πόρτα, χωρίς κανείς να θέλει να τους παραλάβει, συνθήματα που γράφτηκαν στα τζάμια και πολυκαίρισαν, αφίσες που "απλώθηκαν" στον άλλοτε ζωτικό χώρο που διαφήμιζε τα εμπορεύματα.

Πρόσφατα σε ένα από τα λίγα καταστήματα στο κέντρο του Ηρακλείου που άδειασε λόγω συγκυριών, ο ιδιοκτήτης μπήκε στον κόπο να "ντύσει" τη τζαμαρία με χαρτόνια, ελπίζοντας πως δεν θα δει το χώρο του θύμα της κακογουστιάς και της παρακμής. Και στην προσπάθειά του να το αποτρέψει έβαλε και μία ανακοίνωση του σχετικού νόμου που τιμωρεί τους παραβάτες.

Η βιτρίνα πράγματι γλίτωσε αλλά σύντομα ο ιδιοκτήτης της συνειδητοποίησε πως η ... καλή του τύχη δεν οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν νόμοι που τιμωρούν το αδίκημα. Κάτω λοιπόν από το πρώτο χαρτί κόλλησε ένα δεύτερο, πιο ανθρώπινο και πιο ... προσωπικό που γράφει:

Ευχαριστώ που δεν έβαλες αφίσα! Πέρα και πάνω από κάθε νόμο, το Φιλότιμο! Κοίτα γύρω σου την εγκατάλειψη και την ασχήμια. Τα κλειστά μαγαζιά πονούν όλους μας!!!

Με εκτίμηση 

Αυτή την εκτίμηση με την κυριολεκτική σημασία της έννοιας νιώσαμε όταν ο Στέφανος Ραπάνης απαθανάτισε με το φωτογραφικό του φακό το στιγμιότυπο.