Αν μη τι άλλο τον πρωθυπουργό της χώρας μου θα τον ήθελα ενημερωμένο. Θα τον προτιμούσα επίσης ψύχραιμο, δημοκράτη, λόγιο, θα το εκτιμούσα αν δεν κατέφευγε σε λαϊκισμούς και μπορεί και να ένοιωθα περήφανη αν με παρέσυρε με επιχειρήματα στο μέλλον κι όχι ... στο παρελθόν. 

Ξέρετε, οι δημοσιογράφοι χρόνια τώρα όταν σχολιάζουν κάποιον παράγοντα του πολιτικού στερεώματος, τον αναφέρουν με το ονοματεπώνυμο κι όχι με την ιδιότητά του για να γλιτώσουν κάθε νομική παρενέργεια που τυχόν απορρέει από σχόλια σε βάρος των "πολιτικών και πολιτειακών θεσμών".  Όμως αυτό που ειπώθηκε χθες ήταν η μνημειώδης δήλωση του Έλληνα Πρωθυπουργού για το έγκλημα που συνέβη στη Γαλλική Πρωτεύουσα.  Δεν ήταν η δήλωση ενός αρχηγού κόμματος που είναι σε προεκλογική περίοδο και επιμένει να ρίχνει βέλη στους πολιτικούς αντιπάλους του. Κι αν κάτι ενοχλεί είναι ο τρόπος που φανερώνει την άγνοια, την έλλειψη ενημέρωσης, τον λαϊκισμό και την δημαγωγική τακτική του πολιτικού που βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας. 

Την ώρα λοιπόν, που ο πλανήτης κρατούσε την ανάσα του, συναισθανόμενος πως η επίθεση στην σατυρική εφημερίδα της Γαλλίας είναι η απαρχή ενός σκληρού και ανελέητου πολέμου, που θα φέρει τη βία στα σπίτια μας και στις δουλειές μας, ο Έλληνας Πρωθυπουργός είπε το εξής άστοχο, απρόβλεπτο κι αχαρακτήριστο: "Σήμερα στο Παρίσι έγινε μακελειό κι εδώ κάποιοι προσκαλούν κι άλλους λαθρομετανάστες και μοιράζουν ιθαγένειες”.

Κύριε Σαμαρά, λυπηθείτε μας.

Υ.Γ. Μοιάζει εξόχως οξύμωρο να τα λέει όλα αυτά (έστω κι αν είναι εκτός τόπου και χρόνου η δήλωση) ο ίδιος άνθρωπος που όντας Υπουργός Εξωτερικών το 1991 άνοιξε τα σύνορα με την Αλβανία και "καλοδέχτηκε" τα φτηνά εργατικά χέρια που ήθελαν τότε οι μεγαλοεργολάβοι της Εγνατίας Οδού. 

Μ.Κ.