Εκ πρώτης όψεως θα λεγε κάποιος πως δεν είναι θέμα πολιτικό. Επειδή όμως τελικά πολιτική δεν είναι μόνο η δράση των πολιτικών ταγών αλλά και κάθετί που προκρίνεται ως Πολιτεία της καθημερινότητάς μας, αυτό που συνέβη στη Σητεία σήμερα έχει βαθύτερες ρίζες κι είναι άξιο λόγου. Ένας άνθρωπος θεώρησε πως για να εκδικηθεί κάποιον άλλον, πρόσφορο μέσο ήταν να σκοτώσει το σκύλο του. Η σκέψη και ακόμη χειρότερα η πράξη δείχνει ψυχοπαθολογική κατάσταση. Και το μεμονωμένο περιστατικό δεν θα ήταν έναυσμα κουβέντας ή σχολίου αν δεν παρατηρούσαμε τελευταία πως ως κοινωνία χάνουμε τον γενικότερο πολιτισμό μας στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε στα ζώα. Η κρίση γέμισε τους δρόμους αδέσποτα κι η ευκολία που τα αυτοκίνητα προσκρούουν πάνω τους δείχνει μία βαρβαρότητα που ως κρητικοί δεν είχαμε τα προηγούμενα χρόνια. Κι αυτό γιατί οι κάτοικοι αυτού του τόπου ζυμώθηκαν αιώνες με τους τετράποδους φίλους τους κι έφτιαξαν σχέσεις σεβασμού κιι εμπιστοσύνης μαζί τους. Το γεγονός ότι πια χρειάζονται νόμοι και μάλιστα αυστηροί για να ορίσουν τη σχέση μας με τα ζώα είναι πράγματι λυπηρό και πρέπει να μας προβληματίσει.