Δύο είναι οι μεγάλες αντιπαλότητες των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου. Η πρώτη αφορά τη μάχη ΝΔ -ΣΥΡΙΖΑ για τη διεκδίκηση της εξουσίας και η δεύτερη αφορά τη σφοδρή αντιπαράθεση του διασπασθέντος ΠΑΣΟΚ, σε Βενιζελικούς και Παπανδρεικούς, με στόχο -πέρα από τις εσωτερικές διαφορές τους -την είσοδο στη νέα βουλή. 
Σε επίπεδο κορυφής, στην μάχη για την πρωτιά, κάθε μέρα ανεβαίνουν όλο και περισσότερο οι τόνοι των πρωταγωνιστών Σαμαρά και Τσίπρα. Ο πρώτος, μετά τα διλήμματα φόβου, που εξαπέλυε στην αρχή της προεκλογικής περιόδου, για χρεοκοπία της χώρας (αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ) τώρα, μετά και τις αντιδράσεις πολλών  στελεχών του κόμματός του, πέρασε στην παροχολογία σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Ο δεύτερος διεκδικητής της εξουσίας, με τον αέρα του νικητή όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, υπόσχεται λύσεις στα πάντα, αρκεί όχι μόνο να πάρει την πρωτιά αλλά και κυβερνητική αυτοδυναμία. 
Στο άλλο πολιτικό δίδυμο, Βενιζέλος και Παπανδρέου, ενδιαφέρονται περισσότερο να λύσουν τις προσωπικές τους διαφορές και παράλληλα να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι, ο καθένας από την πλευρά του, αποτελούν τον ρυθμιστή της επόμενης μέρας αφού δεν προβλέπουν να προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Το ερώτημα, βέβαια, είναι αν εξασφαλίσουν οι ίδιοι την είσοδό τους στη νέα βουλή. 
Πάντως, όσο πλησιάζει η ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών, οι τόνοι θ' ανεβαίνουν, η πόλωση θα ενισχύεται και το ενδιαφέρον θα παραμένει αμείωτο μέχρι να κλείσουν οι κάλπες.