Ένα δύσκολο τετράμηνο έχει μπροστά της η πολιτικής σκηνή της χώρας. Ορόσημο θεωρείται ο Φεβρουάριος οπόταν θα αρχίσουν οι διεργασίες για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Στο διάστημα αυτό το κυβερνητικό επιτελείο καλείται να διαπραγματευτεί την ομαλή απεμπλοκή της χώρας από τα μνημόνια, επιλογή που αποδοκίμασαν σφόδρα οι αγορές φτάνοντας το Χρηματιστήριο στα όρια του κραχ.

ΔΝΤ, Τρόικα και ισχυρό ευρωπαϊκό λόμπι καραδοκούν στις επόμενες κινήσεις της πολιτικής ηγεσίας της χώρας ενώ οι εκπρόσωποί τους όσο πιο κομψά και κοφτά γινόταν ήδη εξέφρασαν τις διαφωνίες τους με την έξοδο της χώρας στις αγορές. Η ελληνική συγκυβέρνηση με το βλέμμα στο εσωτερικό μέτωπο και τον ορίζοντα της εκλογής προέδρου Δημοκρατίας έχει την ανάγκη να μεταστρέψει το κλίμα των αδυσώπητων φόρων, δίνοντας "ελπίδα στο λαό" με το τέλος των μνημονίων, σκεπτικό που πιθανότατα την ωθεί σε βεβιασμένες κινήσεις.

Πέρα όμως από τις περιπέτειες του ΧΑΑ και τις πιέσεις των αγορών, η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχει να αντιμετωπίσει το βαρύ κλίμα στην εσωτερική οικονομία. Με την Ελλάδα τσακισμένη από την κρίση, την ανεργία και την υπερφορολόγηση, τα ταμεία του κράτους αδυνατούν να μαζέψουν φόρους και οι ρυθμίσεις χρεών μοιάζουν κενός λόγος, καθώς οι οφειλέτες προσέρχονται μόνο στην αρχή και στη συνέχεια εγκαταλείπουν κάθε προσπάθεια. 

Η τελική ρύθμιση των 100 δόσεων αναζητούνται τρόποι να χαμηλώσει τον πήχη τόσο ώστε να καταφέρουν επιτέλους να περάσουν σ' αυτή όλο και περισσότερα ελληνικά νοικοκυριά. 

Την ίδια ώρα οι εξελίξεις σε πολιτικό επίπεδο στο εσωτερικό της χώρας παραμένουν βαριές και δυσάρεστες. Με ένα κόμμα του ελληνικού κοινοβουλίου, την Χρυσή Αυγή,  να απειλείται με φυλάκιση όλων των βουλευτών του, η Ελλάδα γράφει νέα σελίδα στα κοινοβουλευτικά ήθη της μεταπολίτευσης. Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ με τον αέρα της "επερχόμενης κυβέρνησης" πιέζει διαρκώς για εκλογές και δεν δείχνει διάθεση συνεννόησης στο ελάχιστο πολιτικό ζήτημα. Έτσι το όλο σκηνικό προοιωνίζει ένα βαρύ και δύσκολο πολιτικά χειμώνα για την Ελλάδα.