Η πελατειακή σχέση που διατηρούσαν τόσα χρόνια κόμματα και ψηφοφόροι, καθεστώς που τελευταία τείνει να εκλείψει, είναι ο βασικός λόγος των χαμηλών ποσοστών που συγκεντρώνουν τα παραδοσιακά μεγάλα κόμματα στην Ελλάδα υποστηρίζει σε άρθρο του ο Economist.

Το βρετανικό περιοδικό τονίζει ότι η κατάρρευση των κομμάτων δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς τα προηγούμενα χρόνια ήταν ευθύνη του πολιτικού συστήματος να βρίσκει δουλειά στο Δημόσιο για τους ψηφοφόρους του, ενώ υπογραμμίζει με νόημα ότι αρκετοί πολιτικοί είχαν επεκταθεί και στον ιδιωτικό τομέα.

Η δυσαρέσκεια των πολιτών που ναι μεν θέλουν ισότητα και δικαιοσύνη αλλά... μόνο για τους άλλους εκφράζεται πλέον με την στροφή σε κόμματα με ακραίες ιδέες και λύσεις, ενώ όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό η εμφάνιση της Ελιάς και του Ποταμιού, δύο μετριοπαθών κεντροαριστερών δυνάμεων, στοχεύει στους ψηφοφόρους που ανήκαν παραδοσιακά στο ΠΑΣΟΚ.

Για την Ελιά αναφέρει ότι έχει την στήριξη του Ευάγγελου Βενιζέλου που πολεμά την προσπάθεια του Γιώργου Παπανδρέου να διεκδικήσει ξανά ηγετική θέση, ενώ η ανάλυση του για το Ποτάμι προκαλεί εντύπωση: «Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι στηρίζεται από επιχειρηματικά συμφέροντα που είναι αποφασισμένα να σταματήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και ίσως να εξαναγκάσουν τον Αντ.Σαμαρά σε πρόωρες εκλογές φέτος».

Παράλληλα ο Economist αναφέρεται στην υψηλή ανεργία που μαστίζει τη χώρα, στους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα που καταβάλλονται με καθυστέρηση, ενώ όπως τονίζει «το 35% των Ελλήνων ζει σε συνθήκες φτώχειας». Όλα τα παραπάνω συνηγορούν στο ότι η αισιοδοξία για την ανάκαμψη της ελληνική ςοικονομίας δεν βρίσκει ανταπόκριση στις τάξεις των ψηφοφόρων.