Με φόντο το Καστελόριζο, ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωνε την απόφαση που έμελλε να ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό, να προκαλέσει κοινωνικές αναταράξεις και να αλλάξει προς το χειρότερο τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.

Από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα η Ελλάδα ανεβαίνει τον «γολγοθά» των σκληρών μέτρων λιτότητας. Υποχρεώθηκε να υπογράψει δύο Μνημόνια, αρκετά Μεσοπρόθεσμα Προγράμματα, πολυνομοσχέδια-«σκούπα», και ανά τρίμηνο να λαμβάνει σκληρά μέτρα που «χτύπησαν» τους μισθούς, τις συντάξεις, την αγορά εργασίας και τις υπηρεσίες του κοινωνικού κράτους. Παραμένουμε παγιδευμένοι στο ίδιο σημείο, που ήμασταν και το 2010 με τη χώρα να μην μπορεί να δανειστεί, τους δανειστές να απαιτούν σκληρά μέτρα και την πολιτική ηγεσία της χώρας να εμφανίζεται αδύναμη να βρει λύσεις.

Μέσα σε πέντε χρόνια μνημονίου το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ υπολογίζει ότι η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων μειώθηκε κατά 37,2%, το 1/3 του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας δηλαδή καλείται να επιβιώσει με τα 475 ευρώ τον μήνα, η ανεργία εκτινάχθηκε στο 1.360.000, το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 25%, ενώ η φορολόγηση που έφτασε τα 37 δισ. ευρώ έπληξε κυρίως χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους.

Πέντε χρόνια μετά, η χώρα βρίσκεται ακόμη στο τούνελ και, ενόψει και του κρίσιμου διημέρου σε Βρυξέλλες και Ρίγα, εξακολουθεί να αναζητεί την έξοδο.