O Γιώργος Μαυρίδης άνοιξε την καρδιά του και μίλησε για τις δυσκολίες που βίωσε μικρός, καθώς ο πατέρας του μπήκε φυλακή και η μητέρα του δυσκολεύτηκε να τον μεγαλώσει.

«Μεγάλωσα με την μητέρα μου, την γιαγιά μου και την μεγαλύτερη αδερφή μου. Ο μόνος λόγος που μιλάω για τις δυσκολίες είναι γιατί είναι ωραίο να ξέρει ο άλλος από πού ξεκινάς. Μεγάλωσα με έναν πατέρα που μπαινόβγαινε στη φυλακή και έκανε την ζωή της μητέρας μου δύσκολη. Αλλά θέλω να κρατάω πάντα τα καλά», εξομολογήθηκε ο ίδιος.

Και συμπληρώνει: «Παρόλο που ήταν πολύ δύσκολα τα παιδικά μου χρόνια, η μάνα μου μού έδωσε όση αγάπη μπορούσε. Η μάνα μου ενσαρκώνει την πραγματική έννοια του καλού ανθρώπου. Της χρωστάω ότι έγινα σωστός άνθρωπος. Με μεγάλωσε μόνο με αγάπη και θυσία. Δούλευε όλη μέρα για να μας μεγαλώσει. Το πρωί δούλευε σε μανάβικο και το βράδυ έραβε ρούχα».

Ενώ δεν έκρυψε πως δεν κατάφερε να τελειώσει το σχολείο: «Δεν είναι ότι δεν ήθελα να τελειώσω το σχολείο. Δεν μπορούσα να διαβάζω από πολύ μικρός, λόγω όλης της κατάστασης. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε λεπτομέρειες. Θυμάμαι να κοιμάμαι στο θρανίο. Δεν μπορούσα να διαβάσω. Δεν είχα διάθεση να διαβάσω. Έφτασα σε μια ηλικία, στα 15 μου, που αναγκάστηκα να πηγαίνω στο Νυχτερινό της Ικτίνου γιατί θα έμενα στην ίδια τάξη. Δεν ήμουν και το καλύτερο παιδί. Ήμουν πολύ κακός για το σχολείο και έπρεπε να φύγω. Τη μέρα δούλευα, το βράδυ πήγαινα στο σχολείο, το πρωί ξαναδούλευα. Όλα αυτά για να βγαίνω οικονομικά. Και μετά ήρθε το χαρτί για να πάω φαντάρος. Τα βάλαμε κάτω και αποφασίσαμε ότι ήταν καλύτερα να τελειώσω και με αυτή την υποχρέωση, για να επιστρέψω και να αρχίσω να δουλεύω. Εν τω μεταξύ, ήμουν έξι μήνες στον Άγιο Στέφανο στην Αθήνα».