Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Δύο στις 10» και μίλησε για τις δυκολίες που αντιμετώπισε στην αρχή της καριέρας του.

«Ήταν πολύ δύσκολα τα πρώτα χρόνια στην Αθήνα. Δεν πληρωνόμασταν. Ζούσαμε με ό,τι βρίσκαμε. Δούλευε η μητέρα μου, λίγο εγώ. Μέσα στην πρόβα φέρναμε ένα ψωμοτύρι. Σε μια περιοδεία, "σφάξαμε" ένα καρπούζι κι έτρωγε όλος ο θίασος. Δεν μας έλειψε ποτέ τίποτα, γιατί είχαμε το θέατρο».

Όσο για την πρώτη του οντισιόν, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης περιγράφει: «Ήταν ένας φίλος μου, που είχε έρθει στην Αθήνα και μου λέει "δεν έρχεσαι μια βόλτα;". Και μου λέει ότι ένας Κουτσομύτης κάνει ένα κάστινγκ, πηγαίνω εκεί για βόλτα. Κάποια στιγμή, μου λέει ο βοηθός του Κουτσομύτη να μπω μέσα. Με βλέπει ο Κουτσομύτης και παίρνει εμένα, αλλά όχι τον φίλο μου. Όχι, επειδή ήμουν καλύτερος, αλλά του άρεσα. Εκεί ήταν τα πιο ωραία μου χρόνια, γιατί δεν είχα τίποτα να φάω. Μετακινούμουν με τα πόδια, γιατί δεν είχα για λεωφορείο. Και πήγαινα κάθε μέρα στο γύρισμα, γιατί έκαναν break για να φάνε και για να μπορώ να τρώω. Αλλιώς την έβγαζα με ένα καλαμάκι το πρωί και ένα το βράδυ. Η Αυγή είχε κάνει αφιέρωμα για εμάς, αλλά δεν είχα λεφτά να την πάρω. Καθόμουν στο περίπτερο και κοιτούσα τη φωτογραφία. Για αυτό, δεν με τρομάζει να μείνω χωρίς φράγκο. Έχω μείνει χωρίς φράγκο, μετά ήρθαν τα λεφτά. Με την παραγωγή χάσαμε τα λεφτά, αλλά δεν με πείραξε ποτέ. Έπρεπε να πληρωθούν όλοι. Η καλλιτεχνική επιτυχία ήταν καλλιτεχνική, η οικονομική δεν ήταν. Είχα κάποια ακίνητα που πούλησα και πλήρωσα τους ανθρώπους».

Διαβάστε επίσης

Ναταλία Γερμανού: «Η Εβελίνα Νικόλιζα θα σας απαντήσει εκείνη αν θα παραμείνει»