Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης, Χριστόφορος Παπακαλιάτης, μίλησε στο περιοδικό People για τη σχέση του με το χρόνο αλλά και τον εαυτό του.

Διαβάστε ένα απόσπασμα από τη συνέντευξή του:

Έχοντας υπάρξει ζεν πρεμιέ για περισσότερα από 20 χρόνια πως έχει διαμορφωθεί η σχέση σου με το χρόνο; Σε αγχώνει;
Δεν με αγχώνει, αλλά δεν κάνω και πάρτι. Ξεροκαταπίνω και προχωράω. Έχω και άλλη επιλογή; Ε, νομίζω όλοι μας, εκεί μετά τα 40, έχουμε ξυπνήσει ένα πρωί και έχουμε πει: «Ωχ, τι έγινε ρε παιδιά;». Είναι αυτή η φάση που ανακαλύπτεις πως το βραδινό φαγητό έχει ένα κόστος. Από εκεί που τσάκιζες το πιτόγυρο και τη σοκολάτα αμυγδάλου στις 12 το βράδυ, τώρα θα πρέπει να φας ένα γιαουρτάκι (κατσικίσιο) και άντε να βάλεις και λίγο ταχίνι με μέλι για να κοροϊδέψεις τον εαυτό σου. Ε, είναι κατάσταση αυτή τώρα;!

Με ποια στοιχεία της προσωπικότητάς σου έχεις καταφέρει να συμφιλιωθείς και να τα αγαπήσεις μεγαλώνοντας ενώ παλιότερα ίσως σε ενοχλούσαν; 
Mικρότερος είχα κάποιους αυτοματισμούς που μου επέτρεπαν να επιβιώνω σε δύσκολες καταστάσεις λογω δουλειάς. Αυτό με μπέρδευε πολύ γιατί εγώ άλλο ήμουν και άλλο άκουγα ότι είμαι. Είχα τεράστια αγωνία να αποδείξω ότι αξίζω, ήμουν αρκετά ενοχικός και δεν ήξερα πως να υπερασπιστώ αυτά που πίστευα και ήθελα να κάνω. Αυτό πια έχει αλλάξει. Προσπαθώ να απολαμβάνω πιο πολύ τις καταστάσεις, χωρίς την αγωνία που είχα κάποτε -και ξέροντας πια ότι δεν γίνεται να τους έχεις όλους ικανοποιημένους.