Κάθε φορά που ακούω τη λέξη "τσακωμός" στο μυαλό μου έρχεται εκείνη η ρομαντική ταινία: "Το Ημερολόγιο". Αναφέρομαι στη σκηνή που ο Νόα στην προσπάθεια του να πείσει την Άλι να μείνει μαζί του της λέει: «Τσακωνόμαστε, αυτό κάνουμε. Εγώ σου λέω πότε γίνεσαι μπελάς κι εσύ μου λες πότε γίνομαι γάιδαρος. Δεν φοβάμαι μη σε θίξω γιατί σε δύο λεπτά θα σου περάσει και ξαναγίνεσαι ... μπελάς!». 

Κάθε ζευγάρι έχει τους δικούς του κανόνες και φυσικά οι ταινίες δεν αποτελούν την πραγματικότητα. Οι τσακωμοί δε λείπουν από κανένα ζευγάρι και είναι φυσιολογικό να έχεις διαφωνίες με τον άνθρωπο σου. Το φυσιολογικό όμως σε μία υγιή σχέση είναι να λύνεις αυτές τις διαφορές και όχι να τις σκεπάζεις κάτω από το χαλί. 

Οι ειδικοί συμβουλεύουν κι εμείς ακούμε είτε για να σώσουμε τη σχέση που έχουμε είτε για να ξεκινήσουμε μία καλύτερη με πιο γερές βάσεις.

Οι διαφωνίες μπορεί να είναι "μικροπράγματα" που οφείλονται στη διαφορετική ζωή που έχετε ζήσει. Έχουμε την τάση να φέρνουμε τον άλλον "στα μέτρα μας" παρά να αποδεχτούμε ότι ... έτσι είναι! Για να γλυτώσεις καβγάδες που δεν χρειάζονται επινόησε ένα αστείο για παράδειγμα, όταν κάνεις "αυτό" που με εκνευρίζει θα χαιδεύω το πόδι μου για να αλλάξω τον τρόπο που εκφράζω ότι δε μ' αρέσει. Από τη μία δείχνεις ότι νευριάζεις από την άλλη εκτονώνεις την ένταση με ένα γέλιο που θα ξεφύγει εκείνη τη στιγμή.

Αν οι διαφωνίες είναι σημαντικού περιεχομένου τότε η συζήτηση είναι απαραίτητη. Μετά τον τσακωμό και όταν θα είστε σίγουρα ήρεμοι και οι δύο βγείτε έξω και συζητήστε την κατάσταση. Η συζήτηση θα πρέπει να είναι αμφίδρομη του τύπου: "ακούω ΚΑΙ απαντάω" και όχι "ακούω ΓΙΑ να απαντήσω". Είναι σημαντικό όταν είσαι με έναν άνθρωπο να προσπαθείς να τον καταλαβαίνεις και όχι να τον δικαιολογείς (έχει διαφορά το ένα με το άλλο). Φυσικά για να λειτουργήσει ο συμβιβασμός πρέπει να το προσπαθήσετε και οι δύο.