Πέρασμα ελπίδας αλλά και τόπος τραγωδίας ο ποταμός Έβρος "πνίγει" στα νερά του τα όνειρα και τις προσδοκίες χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών για μια νέα ζωή στην Ευρώπη της ασφάλειας. Ένα κλαδί δέντρου που τρυπάει το φουσκωτό καθώς διασχίζει την κοίτη, όπως έγινε το περασμένο Σάββατο στο ύψος του Διδυμότειχου, είναι αρκετό για να μετατρέψει το φυσικό σύνορο Ελλάδας- Τουρκίας σε υγρό τάφο.

Την ώρα που οι ομάδες έρευνας αναζητούσαν τα τρία κοριτσάκια νηπιακής ηλικίας και έναν ενήλικο άνδρα που χάθηκαν στα ορμητικά νερά το πρωί του Σαββάτου, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των διασωθέντων, οι αριθμοί για τα θύματα του ακήρυχτου πολέμου στις όχθες του διασυνοριακού ποταμού σοκάρουν.

Σύμφωνα με το "¨'Εθνος" ο καθηγητής Ιατροδικαστικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Παύλος Παυλίδης, έχει ταυτοποιήσει 39 νεκρούς μέσα στο 2018 και παρόλο που δεν υπάρχουν ακριβή στατιστικά, εκτιμά πως ο αριθμός των θυμάτων και στις δύο όχθες του ποταμού από το 2000 έως σήμερα προσεγγίζει συνολικά τους 1.000 ανθρώπους. Οι περισσότεροι πέθαναν από πνιγμό ή υποθερμία, άλλοι έπειτα από τροχαία δυστυχήματα σε δρομολόγια διακινητών ή παρασύρσεις από τρένα, κάποιοι έπεσαν και θύματα εγκληματικής ενέργειας.

"Στην τουρκική πλευρά δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία, αλλά εκτιμούμε πως ο αριθμός των θυμάτων είναι αντίστοιχος με τη δική μας πλευρά" εξήγησε στο "Έθνος" ο καθηγητής, ο οποίος τα τελευταία χρόνια επιχειρεί να δημιουργήσει μια βάση δεδομένων καταγράφοντας λεπτομερώς τα περιστατικά.

Έπειτα από την ιατροδικαστική εξέταση, οι σοροί νεκρών μεταφέρονται για ταφή, είτε στο μουσουλμανικό νεκροταφείο στο Σιδηρώ Έβρου είτε στο πολιτικό νεκροταφείο της Ορεστιάδας. Οι περισσότεροι κηδεύονται χωρίς όνομα, με έναν αριθμό που αντιστοιχεί σε δείγμα DNA σε περίπτωση εκ των υστέρων αναζήτησης από τους οικείους τους, αλλά και σε προσωπικά τους αντικείμενα που βρίσκονται στα ρούχα τους, τα οποία φυλάσσονται στην υπηρεσία.