Ήταν μια εικόνα εντελώς πρωτόγνωρη για ελληνική ταινία. Κατάμεστη η αίθουσα, έδιωξαν κόσμο που δεν χωρούσε και κύριοι νεαροί θεατές κρεμάστηκαν στα τείχη για να δουν την ταινία ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ του συμπατριώτη μας Ηρακλειώτη Γιάννη Σμαραγδή.
Στη διάρκεια της προβολής υπήρξε άκρατη σιωπή σαν να επρόκειτο για Ιερουργία και στο τέλος οι θεατές που αρκετοί είχαν έρθει από τα χωριά, έφευγαν δακρυσμένοι για τα σπίτια τους.
Η χαρά ήταν τριπλή για τον σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή: πρώτον για την ιερή προσήλωση από τους συμπατριώτες του θεατές στο Σινέ Βηθλεέμ, δεύτερον γιατί κάτω από τον κινηματογράφο, στη Στοά Βηθλεέμ λειτουργεί η μόνιμη έκθεση των εκθεμάτων από την ταινία του EL GRECO που έχουν δωρίσει αυτός και η γυναίκα του στον Γενέθλιο Δήμο Ηρακλείου, αλλά και γιατί ο κινηματογράφος και η μόνιμη έκθεση βρίσκονται ακριβώς απέναντι από το ερειπωμένο πλέον Πανάνειο νοσοκομείο, όπου ο σκηνοθέτης πρωτοείδε τη ζωή το 1946.
Είναι να μην χαίρεται;