Το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής στη Νέα Αλικαρνασσό υπήρξε για χρόνια ένα περήφανο στολίδι για την πόλη του Ηρακλείου, μια ελπίδα για τα μικρά παιδιά αλλά και για τους γονείς να μάθουν να οδηγούν σωστά, να σέβονται και να νιώθουν πιο ποιοτικοί και ασφαλείς στους δρόμους.
Σήμερα, το πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής δεν αναγνωρίζεται ούτε απο την κατεστραμμένη ταμπέλα του και συγχρόνως αποτελεί εστία μόλυνσης .

Ενα πάρκο που έχει λεηλατηθεί και είναι ανοιχτό για τον καθένα, με ότι κίνδυνο αυτό εγκυμονεί.

Η μεγάλη σιδερένια πόρτα έχει κατεδαφιστεί και δίπλα ακριβώς η περίφραξη έχει όλη βγει από τη μια πλευρά. Σκουπίδια, μπάζα, χώματα, χόρτα έτοιμα να αρπάξουν φωτιά, αλλά και σκουριασμένα σίδερα, κάγκελα, και σήματα σήμανσης, σπασμένες πόρτες και τζάμια των βοηθητικών κτηρίων, ολοκληρώνουν το τοπίο ενός πάρκου που μόνο ελπίδα θα έδινε.

Η μανία των γκράφιτι στόλισε και εδώ τους τοίχους του πάρκου και ως δια μαγείας δεν έχει πειραχτεί η  παιδική ζωγραφιά με τις αναπαραστάσεις της οδηγικής μας καθημερινότητας.
Ψόφια ζωάκια κάνουν την ατμόσφαιρα αποπνικτική σε συνδιασμό με τον καινούργιο καταυλισμό των τσιγγάνων που έχει στηθεί ακριβώς δίπλα.

Το πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής δόθηκε σε χρήση το 2006 και κόστισε περίπου 400.000 ευρώ με τον εξοπλισμό του να είναι οχήματα και ποδήλατα για την εκπαίδευση των παιδιών στην οδική συμπεριφορά:  Ένα παιδικό τρένο, δεκαπέντε ηλεκτρονικά οχήματα, τριάντα ποδήλατα και ένα σύστημα ελέγχου σιδηροδρομικής διάβασης. 
Όργανα για τη σωστή λειτουργία σε δύο παιδικές χαρές: κούνιες, σύνθετο όργανο από 2 τσουλήθρες με τη δυνατότητα αναρρίχησης, τραμπάλες και καθίσματα για ξεκούραση, ενώ κατασκευάστηκε σύμφωνα με όλους τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών του.

Το πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής είχε σκοπό να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο στην εκπαίδευση των νέων μικρών μαθητών και όχι μόνο για τη σωστή οδική συμπεριφορά, και ταυτόχρονα να συμβάλει στο μέγιστο δυνατό στην πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων που κοστίζουν αθώες ανθρώπινες ζωές στην περιοχή της Νέας Αλικαρνασσού». 

Αντώνης Γενναράκης