Απ' όλα τα μέρη του κόσμου, εκεί πάνω βρήκε να αφήσει ο έρωτας το σήμα κατατεθέν του. Στην πρώτη μου σκέψη κάτι τριγύρισε για την... ασέβεια.

Στη δεύτερη, ήρθαν τα λόγια του ίδιου του δασκάλου, από την Ασκητική: "Ένας έρωτας σφοδρός διαπερνάει το Σύμπαντο. Είναι σαν τον αιθέρα: σκληρότερος από το ατσάλι, μαλακότερος από τον αγέρα. Ανοίγει, διαπερνάει τα πάντα, φεύγει, ξεφεύγει. Δεν αναπαύεται στη θερμή λεπτομέρεια, δε σκλαβώνεται στο αγαπημένο σώμα. Είναι Έρωτας Στρατευόμενος".

Μακάρι να είναι τέτοιος και αυτός εδώ, που λέρωσε το μνημείο...
 
Μ.Δ.