ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 2014

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίριΜουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές.
Εικόνες Φθινοπώρου στον τόπο μας κι αν κανείς τολμούσε να 
παραφράσει τον Οδυσσέα Ελύτη θα πρόσθετε πως … 
μουσκέψανε και οι λακκούβες  των δρόμων ή τα εργοτάξια των έργων, 
τόσο που να δυσανασχετούμε με τα πρωτοβρόχια ενώ θα ‘πρεπε 
να απολαμβάνουμε τις εναλλαγές των εποχών (όσο ακόμη τις έχουμε).
Εξαιρουμένων των αγροτών ίσως που είδαν με χαρά τη γη 
να ποτίζεται και τις ελιές να ξεδιψούν κατά πως πρέπει.
Η τύχη των καρπών τους  -έτσι κι αλλιώς- είναι ένα άλλο «πονεμένο» ζήτημα. 
Τα μανιφέστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης νομιμοποίησαν από καιρό 
κατά μία έννοια τις προσμίξεις ελαιολάδου με άλλα φυτικά έλαια 
σε κάθε γωνιά  της Ευρωπαϊκής Επικράτειας. 
Εν ολίγοις, τελικές αποφάσεις καλείται να λάβει ο καταναλωτής. 
Μόνη ασπίδα: η κρίση κι η ενημέρωσή μας.
Κατά που θ' απλώσουμε τα χέρια μας τώρα 
που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός; Κατά που θ' αφήσουμε τα μάτια μας τώρα 
που οι μακρινές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα; Με το μέτωπο στο τζάμι αγρυπνούμε την καινούργια οδύνη Δεν είναι ο θάνατος που θα μας ρίξει κάτω, μια που εσύ υπάρχεις
​Οι πολιτικοί συναγελάζονται και τα κόμματα εξουσίας  ... γενεθλιάζονται.
Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας τους.
Και στον αντίποδα τους η μελαγχολική ραψωδία του ΕΝΦΙΑ: 
ΟΙ Έλληνες καλούνται να εγκαταλείψουν το μεταπολεμικό τους 
όνειρο, για "ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους" ή να το πληρώσουν χρυσάφι.
Η κοινωνία στενάζει από τα βάρη των φόρων κι ο αχός της 
γίνεται όλο και πιο υπόκωφος. 
Μοναδικά ασυγκίνητα ώτα, εκείνων που επιμένουν να σχεδιάζουν 
φορομπηχτικές πολιτικές και να συναρτούν στρεβλά την ανάπτυξη 
με το ξεπούλημα της χώρας. 
Ζήτημα ημερών να δρομολογηθούν εξελίξεις στην υπόθεση των 
υδρογονανθράκων. 
Σπάνιες γαίες, ορυκτός πλούτος και θαλάσσια κοιτάσματα 
παραδίδονται προς "αξιοποίηση" σε διεθνείς κολοσσούς 
που υπόσχονται δουλειά στους εξαθλιωμένους ιδιοκτήτες τους. 
Μια που υπάρχει αλλού ένας άνεμος για να σε ζώσει ολάκερη, Να σε ντύσει από κοντά όπως σε ντύνει από μακριά η ελπίδα μας Μια που υπάρχει αλλού Καταπράσινη πεδιάδα πέρ' από το γέλιο σου ως τον ήλιο. Λέγοντάς του εμπιστευτικά πως θα ξανασυναντηθούμε πάλι
Η χώρα εισέρχεται οδυνηρά στο πέμπτο Φθινόπωρο που τελεί υπό οικονομική επιτήρηση.
Γονατισμένη, απογοητευμένη κι αηδιασμένη από όσα  .....