ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Ηράκλειο. Λεωφόρος Κνωσού Σάββατο πρωί. Όχι πολύ πρωί. Ήταν γύρω στις 11. Μπήκα σε ένα χαρτοπωλείο να αγοράσω ένα μπλοκ σημειώσεων. Δίπλα από το μαγαζί αυτό, υπάρχει ένα φροντιστήριο μέσης εκπαίδευσης. Ξέρετε. Από αυτά που πηγαίνουν οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου για να έχουν καλύτερες επιδόσεις στα μαθήματα του σχολείου. Οι μαθητές εκείνη την ώρα έκαναν το διάλειμμα τους. Μπαίνοντας στο κατάστημα, άκουσα μία μικρή στιχομυθία ανάμεσα σε δύο αγόρια του Λυκείου. Σταμάτησα επίτηδες για να ακούσω. Όχι επειδή είμαι περίεργος, αλλά επειδή από την αρχή φάνηκε ότι αυτός ο μικρός διάλογος ανάμεσα στους δύο φίλους θα είχε ενδιαφέρον. Ο διάλογος είχε ως εξής: -Κοίτα μια μέρα που κάνει ρε συ κι εμείς είμαστε εδώ και κάνουμε δυο ώρες Αρχαία και δυο ώρες Μαθηματικά αντί να πάμε να πιούμε κάνα καφέ. -Και που είσαι ακόμα! Έχουμε δρόμο μπροστά μας. Εδώ μέσα θα φάμε τις καλύτερες μέρες μας! Πάρε το χαμπάρι. -Εσύ θα κάνεις το καλοκαίρι μαθήματα; -Θα κάνω ρε συ. Μπορώ κι αλλιώς; Αναλόγως βέβαια και τα λεφτά που θα έχουν οι δικοί μου. -Εγώ δεν θα κάνω. Θέλω να απολαύσω το καλοκαίρι. Θα πάω κόντρα σε εκείνους που με τις πράξεις τους μας οδήγησαν εδώ που μας οδήγησαν. Στο εξωτερικό ρε φίλε γιατί δεν κάνουν μαθήματα εκτός σχολείου; Καλύτεροι είναι; -Συγκρίνεις την Ελλάδα με τις χώρες του εξωτερικού πάνω στη Παιδεία; -Όχι, αλλά δεν θέλω να χάνω τις καλύτερες μέρες μου μέσα σε ένα φροντιστήριο, επειδή το κράτος είναι ανίκανο να μου μάθει αυτά που πρέπει να μου μάθει στο σχολείο...