Ένα επίθεμα φιλοδοξεί να βάλει τέλος στην επώδυνη διαδικασία της μέτρησης των επιπέδων του σακχάρου του αίματος με τους ειδικούς σκαριφιστήρες για την χορήγηση στη συνέχεια των απαραίτητων μονάδων ινσουλίνης στους πάσχοντες από διαβήτη τυπου 2. 

Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Nature Communications, ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Βιοϊατρικής Απεικόνισης και Βιομηχανικής των ΗΠΑ ανέπτυξαν ένα επίθεμα που φέρει μια σειρά μικροσκοπικών βελόνων οι οποίες αντιλαμβάνονται την αύξηση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα και στη συνέχεια εκκρίνουν την κατάλληλη ποσότητα ινσουλίνης ώστε να επέλθει ισορροπία.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ενδεχομένως στο μέλλον να μην χρειάζεται οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 να μετρούν το σάκχαρό τους μέσω των ειδικών συσκευών μέτρησεις με τους σκαριφιστήρες και να χρησιμοποιούν τις πένες για την χορήγηση της ινσουλίνης ή τα άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα.
Κι ενώ μπορεί να μοιάζει πολύ αισιόδοξο το σενάριο που βάζει τέλος στα «τσιμπήματα» των πασχόντων από διαβήτη, προς το παρόν το επίθεμα έχει δοκιμαστεί μόνο σε 21 ποντίκια με διαβήτη τύπου 2 και οι ερευνητές σπεύδουν να σημειώσουν ότι πάντα υπάρχει απόκλιση μεταξύ πειραματικών και κλινικών μελετών.

Το επίθεμα πάντως είναι λειτουργικό καθώς περιέχει χημικές ουσίες που αντιλαμβάνονται την αύξηση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα και στη συνέχεια εκκρίνει την δραστική ουσία εξεντίνη-4 για να ωθήσει το πάγκρεας να παράγει ινσουλίνη ώστε να επανέλθουν στο φυσιολογικό τα επίπεσα του σακχάρου. 

Η εξεντίνη-4 ανήκει στην ομάδα των αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 και στην περίπτωση του επιθέματος συνδυάζεται με άλα αλγινικού οξέως. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι μια ανεπιθύμητη ενέργεια που παρατηρήθηκε από την εφαρμογή του επιθέματος στα ποντίκια ήταν η τοπική φλεγμονή στο σημείο εφαρμογή του. Στους ανθρώπους που έχουν πάρει έχουν αναφερθεί ναυτία και εμετός ως παρενέργειες, αλλά οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο ρυθμός έκκρισής της από το επίθεμα είναι τόσο αργός που δεν θα προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες. 

Επόμενος στόχος των ειδικών είναι να αυξήσουν το μέγεθος του επιθέματος καθώς και το μήκος των μικροβελόνων ώστε αυτές να μπορούν να διεισδύσουν στο ανθρώπινο δέρμα. 

Σε κάθε περίπτωση εκτιμούν ότι είναι καλή ιδέα να συνεχίσουν την βελτίωσή του καθώς έχουν βάσιμες ελπίδες ότι θα αλλάξει ουσιαστικά την καθημερινότητα των πασχόντων από διαβήτη.