ΑΠΟΨΕΙΣ

- "Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι; - Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα. - Γιατί μέσα στη Σύγκλητο μια τέτοια απραξία; Τι κάθονται οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε; - Γιατί οι βάρβαροι θα φτάσουν σήμερα...Τί νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί; Οι βάρβαροι σαν έρθουν θα νομοθετήσουν...' Από τα τέλη του 19ου αιώνα που γράφτηκε αυτό το υπέροχο ποίημα από τον Κώστα Καβάφη, ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει στην Ελληνική πραγματικότητα. Ο σπουδαίος Αλεξανδρινός ποιητής, κάνοντας χρήση της τεχνοτροπίας του συμβολισμού, απευθύνθηκε στους πολιτικούς της εποχής του και επιχείρησε να τους αποδώσει ευθύνες για την πολιτική, κοινωνική και πνευματική παρακμή του τότε Ελληνισμού. Το διαχρονικό αυτό ποίημα, εξακολουθεί να είναι απόλυτα ΕΠΙΚΑΙΡΟ και σήμερα!! Σήμερα που οι κυβερνώντες, με κάθε τρόπο και με κάθε τίμημα, προσπαθούν να γεφυρώσουν το δήθεν χάσμα που τους χωρίζει από τους δανειστές του κράτους. Οι προτάσεις της Ελληνικής πλευράς, είναι ήδη στα χέρια των επικεφαλής της τρόικας και αναμένεται η απάντηση που θα σηματοδοτήσει την επιστροφή των κλιμακίων στην Αθήνα. Αλήθεια, ποιά είναι η διαφορά της σύγχρονης Ελλάδας,σήμερα - λίγο πριν την εκπνοή του 2014 - από τη Ρώμη του 5ου μ.χ αιώνα;; Μήπως, ο Έλληνας δεν βρίσκεται στο έλεος των επιθέσεων των βαρβάρων; Μήπως δεν ζει σε μια κοινωνία παρακμής, διάβρωσης και ευτελισμού κάθε θεσμού; Τα πάντα είναι σε απραξία, με τους διοικούντες να προσφέρουν "γη και ύδωρ" για να εντυπωσιάσουν και να θαμπώσουν τους "βαρβάρους". Το σαθρό σύστημα - και οι "εθνοσωτήρες" που έφεραν τη χώρα σ' αυτό το σημείο, "πέρασαν" στο DNA του συνόλου, το μικρόβιο του "συνδρόμου της Στοκχόλμης" και περιμένει με λαχτάρα τον ερχομό των βαρβάρων σαν τη μοναδική λύση για σωτηρία!!! Οι τελευταίοι στίχοι του ποιήματος του Καβάφη, μοιάζουν σαν να μην έχουν γραφτεί το 1897, αλλά σαν να έχουν αποτυπωθεί στο χαρτί... μόλις ΧΘΕΣ!!! - ​Γιατί ενύχτωσε και οι βάρβαροι δεν ήρθαν;; Και μερικοί έφθασαν από τα σύνορα και είπαν, πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν. - Και τώρα..τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;; Οι άνθρωποι αυτοί, ήσαν μια κάποια λύσις!!! Εύα Μαστρογιαννάκη

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ και ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Δεν συμπαθώ τους τρομοκράτες. Ούτε τους ανθρώπους που θαρρούν πως το περιθώριο και τα "αντάρτικα πόλεων" είναι προτιμότερα από τον καθημερινό (μάταιο ίσως) αγώνα με τις αντιξοότητες της ζωής. Θαυμάζω όμως εκείνους που μέσα από τα λάθη τους, βρίσκουν τη δύναμη να γίνονται πραγματικά καλύτεροι. Και κυρίως θαυμάζω όσους καταφέρνουν να μας δείξουν πως μπορεί μία λάθος εκκίνηση να ανοίξει ένα νέο δρόμο που το κοινωνικό μας σύστημα δεν είχε καν φανταστεί. Μ' αυτό το πρίσμα και τον σύντομο πρόλογο βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την περίπτωση του Νίκου Ρωμανού. Ένα νέο παιδί, που στην εφηβεία του ακόμη σημαδεύτηκε από τον κρότο ενός όπλου που σκότωσε τον καλύτερό του φίλου, τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο στα Εξάρχεια. Τότε οι πιτσιρικάδες μίας ολόκληρης χώρας θύμωσαν. Βγήκαν για μέρες στους δρόμους και άφησαν την οργή τους να ξεσπάσει. Ένα μικρό παιδί είχε πέσει νεκρό από πυρά αστυνομικού, χωρίς κανένα λόγο. Ο Νίκος όμως ήταν δίπλα του κι εκείνη η σφαίρα σημάδεψε και τη δική του καρδιά. Το επόμενο διάστημα στις δίκες που ακολούθησαν δεν εμφανίστηκε ως μάρτυρας και τα ίχνη του χάθηκαν επί χρόνια. Όμως ήταν προφανές ότι αυτή η υπόθεση τον σημάδεψε και πιθανότατα τον οδήγησε σε δρόμους έντονης αμφισβήτησης του συστήματος. Από τότε πολλά έχουν αλλάξει για τον Ν. Ρωμανό, γόνο αστικής οικογενείας με ασυνήθιστες δικαστικές περιπέτειες. Εγγονός του Αθανάσιου Νάσιουτζικ (γνωστός για τη μεγάλη δικαστική περιπέτεια) και γιος της συγγραφέως Παυλίνας Νάσιουτζικ. Δεν αρνήθηκε ποτέ τη συμμετοχή του στην υπόθεση με τη διπλή ένοπλη ληστεία στον Βελβεντό και την απαγωγή του οδοντιάτρου, ωστόσο δεν έχει δεχθεί τη σχέση του με την οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, της οποίας σύμφωνα με το αρχικό κατηγορητήριο φερόταν ως μέλος. Ακολούθησαν διάφορες δικαστικές διαδικασίες που ελάφρυναν το φορτίο του από κατηγορίες που αποδείχτηκαν άδικες κι ο Νίκος βρέθηκε να εκτίει ποινή πολύ μικρότερη από την αρχική. Και συνάμα μεγάλωσε. Σκέφτηκε πως ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσεις ένα σύστημα που είναι άδικο είναι να γίνεις εσύ καλύτερός του, να μορφωθείς. Οι δεσμοφύλακες κι οι συγκρατούμενοί του ήξεραν ήδη πως αυτό το παιδί είναι διαφορετικό. Έβαλε στόχους, διάβασε μέσα στο κελί, ζήτησε να δώσει εξετάσεις και ... πέτυχε το ακατόρθωτο: την εισαγωγή του στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Και τότε όλοι ένοιωσαν περήφανοι για τον άθλο του. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας τον κάλεσε να τον συγχαρεί. Ο Νίκος Ρωμανός αρνήθηκε να πάει. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης έσπευσε στη φυλακή να τον συναντήσει. Ο Νίκος Ρωμανός αρνήθηκε την συνάντηση. Ο Υπουργός δήλωσε πως ....

Όπως είναι γνωστό, η χώρα μας βρίσκεται σε τραγική οικονομική κατάσταση. Το ίδιο και ο Ελληνικός Λαός. Αυτή η...