Η φωτογραφία είναι ένα ισχυρό μέσο. Μπορεί
να εκθέσει αλήθειες και να δείξει
συναισθήματα το οποία οι λέξεις δεν...
Άραγε τι γίνονται οι ιερόδουλες όταν γεράσουν; Δεδομένου ότι οι περισσότερες από τις γυναίκες αυτές, λόγω...
13 Αυγούστου 2004. Ένδοξες μέρες για την Ψωροκώσταινα καθώς η Αθήνα έβαλε «τα καλά της» και υποδέχτηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της την επιστροφή του μεγαλύτερου αθλητικού γεγονότος παγκοσμίως, των Ολυμπιακών Αγώνων, στην πατρίδα τους. Η ελληνική πρωτεύουσα «πλημμύρισε» από αθλητές, δημοσιογράφους, εθελοντές και επισκέπτες από όλο τον πλανήτη για τη μεγαλύτερη γιορτή του αθλητισμού. Παρόντες κι οι Αθάνατοι της ΔΟΕ, αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων και βέβαια αθλητικές αποστολές από κάθε γωνιά της γης. Το Ολυμπιακό Στάδιο γέμισε με 70.000 θεατές, ενώ δισεκατομμύρια άνθρωποι σ' όλο τον πλανήτη έστρεψαν τα βλέμματά τους στην μικρή φτωχή κοιτίδα του Ολυμπισμού, που υποδεχόταν την δεύτερη Ολυμπιάδα της. Η Ελλάδα έμοιαζε τότε το κέντρο του κόσμου. Μια Ελλάδα αστραφτερή, κοσμοπολίτικη, αισιόδοξη. Μία Ελλάδα που μόνο ως ανάμνηση υπάρχει πλέον. Ήταν η εποχή που τα Ολυμπιακά έργα αντλούσαν κονδύλια, δημιουργούσαν θέσεις εργασίας και οι υπεραισιόδοξοι επέμεναν πως η συντήρηση κι η μετέπειτα λειτουργία των Σταδίων θα μας κάνει ... Μέκκα του Αθλητισμού. Η ιστορία δεν τους δικαίωσε. Σήμερα, δέκα ακριβώς χρόνια μετά, μαθαίνουμε έκπληκτοι πως η στέγη Καλατράβα πήρε τότε άδεια πέργκολας και τα κωπηλατοδρόμεια οδεύουν ολοταχώς για ξεπούλημα, ενώ οι περισσότερες Ολυμπιακές εγκαταστάσεις ρημάζουν αναξιοποίητες κι αφρόντιστες. Ίσως γι' αυτό με την "σοφία" της δεκαετίας που ακολούθησε, αποκτά ακόμη πιο εραλδικό νόημα η τελετή έναρξης της Ελληνικής Ολυμπιάδας. Ο χτύπος της ανθρώπινης καρδιάς -που τότε έκανε κάθε Έλληνα να ριγήσει από περηφάνια- σήμερα δέκα χρόνια μετά μοιάζει με το τελευταίο υγιές κατ' επίφαση "καρδιογράφημα" μίας χώρας, που έμελλε να περάσει αλλεπάλληλα "εγκεφαλικά" αμέσως μετά για να φτάσει στην σημερινή νοσηρή της κατάσταση. Υπό αυτή την έννοια έχει ξανά νόημα να θυμηθούμε εκείνη την τελετή έναρξης. Για να δοκιμάσουμε κοιτώντας το βίντεο την ... επίγευση. M.K.
Με την Ουκρανική κρίση στο επίκεντρο και με φανερό τον κίνδυνο διακοπής των εμπορικών συναλλαγών της Ρωσίας με τις...
Όποιος δεν έχει μυαλό, αυτά παθαίνει. Το γράφουμε για την κυβέρνηση της χώρας μας (και ιδιαίτερα για τον υπουργό των...
Εμείς στ’ αλήθεια πού είμαστε;; Πού βρισκόμαστε σωματικά και ψυχικά; Μήπως σε κάποιο καναπέ πίνουμε ένα βαρύ γλυκό...
Οι παρέες το συζητούν όλο και πιο συχνά. Οι νέοι το χαίρονται και οι μεγαλύτεροι το απολαμβάνουν. Μπορεί να μην έχει την εμβέλεια της πρώτης είδησης αλλά έχει την σπουδαιότητα της καθημερινής διαπίστωσης που σου φτιάχνει την ψυχολογία: Η πόλη μας άλλαξε πρόσωπο. Κι εκεί που έμοιαζε με .. μεγαλοκοπέλα που αφέθηκε, αίφνης άρχισε τα «λίφτινγκ» και βγήκε ανανεωμένη και καλύτερη. Οι υποψιασμένοι έλεγαν χρόνια πριν πως το Ηράκλειο έπαιζε το τελευταίο του στοίχημα με την υπόθεση των Ολυμπιακών πόλεων. Και τελικά το κέρδισε. Η αξιοποίηση του παραλιακού μετώπου στην πράξη αποδείχτηκε η απαρχή για ένα ντόμινο θετικών εξελίξεων. Η ζωή και η κίνηση που εμφάνισε η παραλία προκάλεσε έναν καλώς εννοούμενο συναγωνισμό και στα ενδότερα. Κι εκεί που κάποτε τα Σαββατόβραδα μετρούσες βαριεστημένα τις λίγες σου επιλογές για διασκέδαση, τώρα δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Άλλωστε το καλοκαίρι σε σπρώχνει να μυρίσεις λίγο θαλασσινό αεράκι κι έτσι μπορεί να αφεθείς σε ένα καφεδάκι με θέα τη θάλασσα ή στην περατζάδα της πλατείας; Λεμονόπιτα ή λουκουμάδες; Χαλαρές νότες που να ευνοούν τις συζητήσεις ή μπιτάτες επιλογές; Ή μήπως ακόμη κάτι παραδοσιακά καφενεδάκια που ξεμυτίζουν δειλά στα στενά της παλιάς πόλης και σου σερβίρουν τον καφέ καϊμακλίδικο και … άνευ μηχανής; Στο φαγητό τα πράγματα είναι ακόμη πιο σύνθετα. Κάποτε οι καλοφαγάδες του Ηρακλείου πόνταραν σε μόνιμα και δοκιμασμένα στέκια, που έχτισαν «όνομα» με την προσεγμένη τους κουζίνα. Σήμερα όμως οι επιλογές πολλαπλασιάζονται τάχιστα και ο ανταγωνισμός βελτιώνει –αναγκαστικά- τις επιδόσεις. Και κάπως έτσι η πόλη μπορεί επιτέλους να παινευτεί πως τα διαθέτει όλα: από χλιδάτα gourmet εστιατόρια με σεφ και design απαιτήσεων, μέχρι κουτούκια με παραδοσιακή κουζίνα και .. μπαγλαμαδάκι. Κι αν για πόλεις όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη αυτά θεωρούνται αυτονόητες παρακαταθήκες, για το Ηράκλειο ο αγώνας … μόλις τα τελευταία χρόνια -κι εν μέσω κρίσης- δικαιώνεται. Καλύτερη απόδειξη για την νέα δυναμική που ενέσκηψε στην νυχτερινή –κυρίως- ζωή της πόλης, δεν υπάρχει από την εικόνα που εμφανίζουν το κέντρο, οι πλατείες και η παραλιακή λεωφόρος τα βράδια του καλοκαιριού μας. Κόντρα στις .. εγχώριες Κασσάνδρες και στα σκουντούφλικα προγνωστικά της διεθνούς οικονομίας «η πόλη μας το βράδυ του Σαββάτου αλλάζει όψη» κατά πως λέει και το γνωστό τραγούδι. Στολίζεται, φωτίζεται και ετοιμάζεται να ξεχάσει όσα την παίδεψαν, διασκεδάζοντας. Άλλοτε καθισμένη στο θερινό σινεμαδάκι της, άλλοτε λικνιζόμενη στο Κηποθέατρο, άλλοτε δοκιμάζοντας γεύσεις από τις κουζίνες του .. κόσμου, άλλοτε με gourmet διάθεση εκπαιδεύει τον ουρανίσκο της, άλλοτε όρθια στη μπάρα απολαμβάνει το ποτό της, άλλοτε σιγοπίνοντας ρακί κι ουζάκι τσιμπολογάει παραδοσιακά μεζεδάκια, άλλοτε χαζεύει το break dance στη Λότζια, κι άλλοτε παρακολουθεί τα ορθάνοιχτα μάτια των επισκεπτών της που ρουφούν εικόνες ανηφορίζοντας τη λεωφόρο της Πλάνης.. Πάντως, σε κάθε περίπτωση το καλοκαιρινό μας Ηράκλειο ΖΕΙ και αντιστέκεται σθεναρά στις .. αρρώστιες της εποχής. Μ.Κ.
Η ιστορία του μαγιώ είναι μεγάλη και παλιά... Ξεκινάει από το 1825 και φθάνει μέχρι σήμερα! Η λέξη μαγιώ προέρχεται από...
Πρώτα ήταν οι κορμοί των δέντρων. Μετά τα παγκάκια ή τα σχολικά θρανία. Αγαπημένα "θύματα" του έρωτος που επέμενε να...
Φωτογραφίες που έχουν σχολιαστεί για το αισθητικό τους αποτέλεσμα είτε με πολύ θετικά - είτε με (πολύ) αρνητικά λόγια....
Γιάννης Μιχελογιαννάκης : Μπράβο στον πρόεδρο Τσίπρα για το Άγιο Όρος. Είναι πράγματι σπουδαία και συμβολική η...