Είχα πάντα το παράπονο ότι δεν συμμετείχα σε καμία δημοσκόπηση. Δεν ζητήθηκε η γνώμη μου ουδέποτε από κείνες τις χαριτωμένες κοπελίτσες που σε καλούν καταμεσήμερο για να σε ρωτήσουν αν χρησιμοποιείς πιστωτική κάρτα ή αν είσαι "δύσκολη" και πλένεις με .. έσεξ (που το θυμήθηκα;). Ούτε στο δρόμο έτυχε να με σταματήσουν ποτέ για να μου μοιράσουν κουπόνια δωρεάν περιποίησης από Ινστιτούτα ομορφιάς. Οι δε ινστρούκτορες των πολιτικών αναλύσεων με αποφεύγουν μανιωδώς. Άκουγα συχνά τα αποτελέσματα των σφυγμομετρήσεων και αναρωτιόμουν με βάση τον νόμο των πιθανοτήτων "πότε -επιτέλους- θα 'ρθει η σειρά μου". Και καθώς "ό,τι ονειρευόμαστε, γίνεται" ... ήρθε σήμερα. Και όπως τρέχω πανικόβλητη στο κέντρο της πόλης να προλάβω τις απελπισίες μου, μου κόβει το δρόμο μία ευγενεστάτη δεσποσύνη.
- Καλημέρα. Κάνουμε δημοσκόπηση για τη μέρα της γυναίκας. Θέλετε να μου πείτε ποιό είναι το πρότυπό σας;
Την περίμενα χρόνια τούτη τη στιγμή. Κάποιος να με ρωτήσει. Κάπου να πω τη γνώμη μου. Κάποιος να με καταμετρήσει επιτέλους στα συμβαίνοντα. Και θαρρούσα πως ήμουν "σαν έτοιμη από πάντα" που λέει κι ο ποιητής. Αμ δε!!
Η φίλη μου μπήκε στο Μαιευτήριο το βράδυ του Σαββάτου. Καισαρική προγραμματισμένη για Δευτέρα. Ξαφνικά προέκυψε η ανάγκη κάποιος να κρατήσει το γιο της για το βράδυ της Κυριακής. Ο σύντροφός της έχει εστιατόριο και θα τελείωνε αργά. Προσφέρθηκα. Άλλωστε, τον Δημήτρη τον ξέρω από μωρό. Πόσο δύσκολο μπορεί να ήταν να κρατήσω ένα παιδί για ένα βράδυ; Την απάντηση την έλαβα εξ' αρχής. Επέμενε να καθίσει στη θέση του συνοδηγού κι όχι στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Εγώ πάλι επέμενα να καθίσει πίσω. Τον τακτοποιούσα, του έβαζα την ζώνη και μόλις έκλεινα την πόρτα, την έλυνε και πηδούσε στο μπροστινό κάθισμα γελώντας. Δοκίμασα να του εξηγήσω. Όταν τελείωσα την αγόρευση και τις νουθεσίες επαναλάβαμε το ίδιο τελετουργικό. Πίσω, ζώνη, πόρτα ... εγώ. Λύσιμο, βουτιά και μπροστά πάλι ... εκείνος. Κι όλα αυτά γελώντας. "Καλά, σκέφτηκα, δεν χάλασε κι ο κόσμος, ας καθίσει μπροστά". Ξαναβάλαμε τη ζώνη και ξεκινήσαμε. Ο Δημήτρης είχε την πρώτη νίκη του και με το αλάνθαστο ένστικτο που διαθέτουν τα παιδιά ήξερε ήδη ότι .. ήμουν του χεριού του. Μόλις βγήκαμε από την πόλη άρχισε να ξαφνιάζεται. - Γιατί μένεις τόσο μακριά;
Ο καθένας μας έχει ακούσει από κάτι. Και αυτό δεν είναι καλό. Έτσι, η ανησυχία δεν αποτελεί έκπληξη. Όταν αυτή μας οδηγεί...
Η ώρα .. αργάμιση. Γυρνάς από την δουλειά και κουρασμένος κάνεις πάντα τις ίδιες μηχανικές κινήσεις.Ένας διακόπτης για να ανάψει το φως. Ένας δεύτερος για να μπει σε λειτουργία ο καυστήρας. Ένας τρίτος για να ακούσεις τα νέα στην τηλεόραση (καλά, αυτός μπορεί και να περιττεύει).Τέταρτος διακόπτης να ζεστάνεις το φαγητό. Πέμπτος για να ζεστάνεις το νερό. Έκτος διακόπτης για να ανεβάσεις τα ηλεκτρικά ρολά στα παράθυρα. Έβδομος για να ακούσεις τα μηνύματα στον τηλεφωνητή σου. "Όλα ίδια κι όμοια, αλλαγή καμιά"... που λέει κι ο στίχος. Μόνο που εκείνο το βράδυ οι διακόπτες (που ποτέ ως τότε δεν είχα μετρήσει) νέκρωσαν ξαφνικά. Διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτονόητες παροχές .. τέλος. Απόλυτο σκοτάδι παντού. Ο καυστήρας βουβός. Η τηλεόραση να τηρεί σιγή ιχθύος. Νερό παγωμένο, φαγητό μισοζεσταμένο.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ ΚΑΙ ΤΑ...
"/Μπαίνει σε νέα φάση η επικίνδυνη διαδικασία μεταφοράς και καταστροφής των χημικών όπλων της Συρίας εν πλω, καταμεσής...
Καταθέτω τους δώδεκα λόγους που πρέπει να συντρέχουν για να υπάρξει πολιτική συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ. 1) – Ξεκάθαρη...
- Λοιπόν; Τι σκοπούς έχεις για σήμερα; Η Ελένη τρώγεται μέρες τώρα στην ιδέα του περιβόητου Αγίου Βαλεντίνου. Έξυπνη, μορφωμένη, άνω των τριάντα κι εν τούτοις θεωρεί ... must της σχέσης της να αποτίσει φόρο τιμής στον Άγιο Έρωτα. "Αν το ξεχάσει, δεν θα του το συγχωρήσω ποτέ" μας έλεγε εκνευρισμένη στο γραφείο. Ο καημένος ο Γιώργος για πρώτη φορά θα βίωνε το τεστ του Βαλεντίνου στο πλευρό της και ουδόλως έδινε την εικόνα του ανθρώπου που θα 'τρεχε να εφοδιαστεί γλυκά και λουλούδια, υποκύπτοντας σε ξεν-έρωτες μόδες. Το ευτύχημα της κοινής συνεύρεσης ζευγαριών σε εργασιακούς χώρους είναι ότι σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις οι καλοί φίλοι μπορούν να προλάβουν τις .. τραγωδίες. Τον προειδοποιήσαμε λοιπόν τον Γιώργο για τις προσδοκίες της Ελένης μας και τον συμβουλεύσαμε να πράξει ... κατά συνείδηση. Το σκηνικό παίχτηκε το πρωί μπροστά στα μάτια μου. Η Ελένη σαν βόμβα πολλών μεγατόνων που ετοιμάζεται να εκραγεί, δεν άντεξε και του πέταξε τη φαρμακερή ατάκα.
Δεκαετία του 70. Τα πρωινά της Κυριακής πηγαίναμε βόλτα στο Μοναστηράκι. Όχι σπουδαία ψώνια. Απλά να .. μυρίσουμε τον αέρα του παζαριού και να ψαχουλέψουμε την πραμάτεια στους πάγκους. Τότε το Μοναστηράκι δεν ήταν ο τόπος της "Black Magic" αγοράς, αλλά ένα ατέλειωτο κυριακάτικο πανηγύρι. Τα μαγαζιά με τα τζιν και τα μακό ήταν λιγότερα και τα παλαιοπωλεία δέσποζαν ολούθε. Κάπου ανάμεσα σε εκείνες τις Κυριακάτικες περιπλανήσεις αποκτήσαμε το πρώτο μας επιτραπέζιο ραδιόφωνο. Παραμονές του Πάσχα κι είχα σταθεί πεισματικά μπροστά του -με τον μοναδικό τρόπο που "στρατοπεδεύουν" τα παιδιά- και δεν ξεκόλλαγα. Το ραδιόφωνο άλλωστε, κόστιζε πολύ περισσότερο από όλη την σειρά του "Ήλιου"(διάσημη εγκυκλοπαίδεια της εποχής) που ήθελαν οι γονείς μου να μου χαρίσουν. Το παζάρευα παρακλητικά μόνη μου με τον παλαιοπώλη κι εκείνος γέλαγε με το νάζι και το πείσμα μου. Ποιός κέρδισε στο παζάρι δεν θυμάμαι. Σημασία είχε ότι το ραδιόφωνο πέρασε στην κατοχή μου. Μπήκε στο σαλόνι, πάνω στο σύνθετο, στολίστηκε με σεμεδάκια και τα επόμενα χρόνια ενώ οι οπαδοί της τηλεόρασης στο σπίτι πλήθαιναν, απόμεινα η μοναδική πιστή λάτρης του. Μιλώντας στους νεώτερους για την γοητεία του είναι δύσκολο να εξηγήσεις τι σήμαινε ραδιόφωνο στις εποχές προ .. ιδιωτικών σταθμών.
Τον Πέτρο είχα πολύ καιρό να τον συναντήσω . Η τελευταία φορά που τον είδα πρέπει να ήταν μάλλον πριν από τέσσερα και...
Σαν βόμβα έσκασε η υπόθεση με τα χημικά της Συρίας και το επικείμενο ταξίδι τους για την καταστροφή τους στη Μεσόγειο. Καταστροφή δική τους, καταστροφή δική μας; Κανείς δεν ξέρει. Γιατί και οι ίδιοι δεν ξέρουν. Έρευνες δείχνουν το απαρχαιωμένο πλοίο που εμείς, ντε και καλά, πρέπει να εμπιστευτούμε, ότι θα φέρει εις πέρας την αποστολή του. Έρευνες δείχνουν πόσο επικίνδυνη είναι η εν πλω διάλυση των χημικών. Έρευνες πάνω ... σε έρευνες γίνονται, και το μέλλον μας αβέβαιο. Και έχουμε και τα «αγγελούδια» της πολιτικής μας σκηνής, που ενώ έχουν την προεδρία στην Ε. Ε., την φωνή τους ούτε που την ακούσαμε επί του θέματος. Μα καλά, δεν σκέφτονται ότι με την παραμικρή μόλυνση της Μεσογείου, πάει ο τουρισμός μας, πάνε όλα; Και μετά μου θέλουνε και ανάπτυξη; Πώς και δεν το σκέφτηκαν αυτές οι ... διάνοιες, πως ο κατ’ εξοχήν Νο 1 προορισμός της Ελλάδας, η Κρήτη, θα πληγεί ανεπανόρθωτα; Μάλλον θα πρέπει να πούμε την μαγική λέξη για να κινητοποιηθούν όλοι. No money, μετά από αυτό, «αγαπημένοι»!! Ο τουρισμός φέρνει λεφτά ... τουρισμό έχουμε το καλοκαίρι ... το καλοκαίρι οι άνθρωποι έρχονται για να κολυμπήσουν στην θάλασσα ... θάλασσα καθαρή μάλλον δεν θα έχουμε… Άρααα;;; Άρα κανείς δεν θα πει τίποτα, και όλοι θα περιμένουμε με αγωνία να στεφθεί με επιτυχία το όλο εγχείρημα. Όχι πως και σε περίπτωση που πάει κάτι στραβά, θα το μάθουμε, αλλά κουβέντα να γίνεται.