ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Ψάχνεις γύρω σου κι εντός σου το πνεύμα της γιορτής που σιμώνει και δυσκολεύεσαι να το αναγνωρίσεις. Φταίει που λείπει από την ζωή πια ο ενθουσιασμός; Φταίει που μεγαλώσαμε; Φταίει που ψάχνουμε την ύλη κι αγνοούμε την ουσία; Πάντως ως παιδιά βιώναμε τα Χριστούγεννα αλλιώς. Ίσως βοηθούσαν οι μυρωδιές, το χρώμα, ένα σωρό πράγματα που απαιτούσαν κόπο και σχέδιο, η μουσική και οι ψαλμοί, οι ιεροτελεστίες και τα έθιμα. Και τα δώρα ... Κι έπειτα ήταν και το χαρτζιλίκι από τα κάλαντα. Που να μας κρατήσεις μέσα την παραμονή; Ξεχυνόμασταν αξημέρωτα στις γειτονιές. Να χτυπάμε πόρτες και κουδούνια, να ταλαιπωρούμε μονότονα τα τρίγωνα και να νοιαζόμαστε μόνο για τον ... οβολό. Γιατί πάντα υπήρχε σχέδιο. Ξέραμε ακριβώς πόσα έπρεπε να μαζέψουμε για να πάρουμε και εμείς τα δώρα για τους δικούς μας. Κι οι μυρωδιές μας ακολουθούσαν παντού. Οι νοικοκυρές ετοίμαζαν μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Ή δίπλες και ξεροτήγανα. Κι οι στράτες μοσχοβόλαγαν. Η ζάχαρη από τους κουραμπιέδες, μας .. άχνιζε τα ρούχα και τα κεράσματα έδιναν και έπαιρναν. Χριστούγεννα Πρωτούγεννα , πρώτη γιορτή του χρόνου. Για βγείτε, δείτε, μάθετε που ο Χριστός γεννάται. Γεννιέται κι ανασταίνεται στο μέλι και στο γάλα, Τα μέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες Και το μελισσόχορτο το λούζοντ' οι κυράδες Κυρά ψηλή, κυρά λιγνή, κυρά καμαροφρύδα Κυρά μου όταν στολίζεσαι και πας στην εκκλησιά σου Βάνεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι αγκάλη Και τον καθάριο αυγερινό τον βάζεις δακτυλίδι Στο σπίτι ετούτο πού 'ρθαμε του πλουσιονοικοκύρην' ανοίξουνε οι πόρτες του να μπει ο πλούτος μέσανα μπει ο πλούτος κι η χαρά κι η ποθητή ειρήνηκαι να γεμίσουν τα σταμνιά μέλι, κρασί και λάδικι η σκάφη του ζυμώματος με φουσκωτό ζυμάρι Κι ήταν η μόνη χειμωνιάτικη μέρα του χρόνου που κανείς μας δεν ένοιωθε κρύο ...Έκτοτε, σκέφτομαι συχνά τέτοιες μέρες, εκείνο το πετυχημένο σλόγκαν μίας παλιάς χριστουγεννιάτικης διαφήμισης, που έλεγε ότι ... μεγαλώσαμε κι οι επιθυμίες μας έγιναν ...ανάγκες. Μ.Κ.