Κάθε χρόνο, με αφορμή την επέτειο του
Πολυτεχνείου, βρισκόμαστε στο ίδιο έργο
θεατές: Καταλήψεις πανεπιστημίων, ΜΑΤ, ...
Η φρενίτιδα που ζήσαμε αυτές τις μέρες με το "δικαίωμα στο όνειρο" που πούλησε το τζόκερ μου θύμισε μία παλιότερη αλλά εντελώς διδακτική ιστορία. Πριν από 10 περίπου χρόνια ο πλανήτης στύλωσε έκπληκτος το βλέμμα του σε έναν οίκο ευγηρίας του Καναδά. Ένα ζεύγος ηλικιωμένων κέρδισε ένα δυσθεώρητο ποσό στο λαχείο. Ρεπόρτερ και απεσταλμένοι στρατοπέδευσαν για να μάθουν από πρώτο χέρι τι θα κάνουν τα ... μύρια οι υπερτυχεροί. Τους βομβάρδιζαν με ερωτήσεις παράλογα ... λογικές: τι θα αγοράσετε, που θα πάτε, τι δώρο θα κάνετε στα παιδιά σας; Το ζευγάρι κοιτούσε αποσβολωμένο το λεφούσι των εισβολέων και απαντούσε με κοφτές λογικά .. παράλογες φράσεις: τίποτα, πουθενά, δεν ξέρουμε. Και αίφνης η υπερτυχερή γριούλα (κόντευε 90 ετών) συνέρχεται. Χαμογελά κι αρχίζει ένα απροσδόκητο λογύδριο. H κ. Θέλμα, που κέρδισε το λαχείο, σε μία αναλαμπή ξέρει τι θέλει και δεν μελαγχολεί. Δεν θέλει να αλλάξει καν οίκο ευγηρίας, τους λέει. Πού να τρέχει τώρα, έχει συνηθίσει εκεί που μένει. (Πρέπει να είναι ωραίοι στον Καναδά οι οίκοι ευγηρίας). Δεν δηλώνει ότι θέλει να δώσει στα παιδιά της τα λεφτά, ή στα εγγόνια της, για τις σπουδές τους. Δεν έχει ακόμα σκεφτεί αν θα τους αγοράσει ακριβά δώρα. Παραδέχεται πως κάτι τέτοιο τη δυσκολεύει, της φέρνει νύστα, ή το ξεχνά. Αλλά δεν είναι χωρίς επιθυμίες. Θέλει ένα ζευγάρι κάλτσες για τον εαυτό της. Το ξεστομίζει κι έρχεται η σειρά των δημοσιογράφων να μείνουν ... αποσβολωμένοι. Η κ. Θέλμα παίρνει φόρα και εξηγεί πως θέλει να σταθεί όρθια στα ενενήντα της. Κι αυτό δεν θα το κάνουν τα λεφτά αλλά οι κάλτσες. Με αφορμή εκείνο το περιστατικό γράφτηκε μία θεατρική άσκηση, που έμεινε να θυμίζει πόσο σχετική αξία έχει .. ο όποιος λαχνός που κερδίζει κι ας τον ονειρεύονται πολλοί. Aφιερώστε της λίγο χρόνο γιατί αξίζει τον κόπο. Σκηνή πρώτη ...
Όσο πλησιάζει η ημερομηνία που θ‘ ανοίξει η διαδικασία για την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, τόσο πληθαίνουν...
Μπορεί ο θεός Ιανός, με τα δύο πρόσωπα, να τύγχανε ιδιαίτερης λατρείας στην αρχαία Ρώμη όμως φαίνεται πως το ελληνικό...
"Ο Τζίτζικας κι ο Μέρμηγκας"...Ο μύθος που "εξ' απαλών ονύχων" πέρασε σε γενιές και γενιές, το μήνυμα της σκληρής εργασίας και της αποταμίευσης. (Καθόλου τυχαίο, μιας κι ο ίδιος ο Αίσωπος ήταν δούλος). Ο μύθος "χρησιμοποιήθηκε" και "χρησιμοποιείται" με κινητήριο μοχλό, κυρίως την ανασφάλεια και τον φόβο για το μέλλον. Σαν παιδιά - πολύ καλά θυμάστε - πόσο "βομβαρδιζόμασταν" από τους "φρόνιμους" γονείς "να μαγειρέψουμε πριν πεινάσουμε" και από άλλες παροιμιώδεις εκφράσεις του τύπου: " φασούλι το φασούλι.." , "μάζευε ας είναι και ρόγες" κ.τ.λ, κ.τ.λ. Η προηγούμενη γενιά που είχε βιώσει τη στέρηση "εκπαίδευε" την επόμενη, να φροντίζει για τις ανάγκες που θα προέκυπταν αργότερα. "Βάλε κάτι στην άκρη", "μη σκορπάς τα χρήματά σου", "φτιάξε ένα κεραμίδι να βάλεις από κάτω το κεφάλι σου"... Στο άκουσμα όλων αυτών, οι νεότεροι δυσανασχετούσαν, όμως η "ΕΝΤΟΛΗ" που λάμβανε ο εγκέφαλος από τους πρεσβύτερους, ήταν τόσο ΙΣΧΥΡΗ, που αναπόφευκτα την κατέγραφε και μοιραία την "ΕΚΤΕΛΟΥΣΕ". "Ο Έλληνας Τζίτζικας και ο Τροϊκανός Μέρμηγκας" Ο μύθος "χρησιμοποιήθηκε" επίσης με ένα τρόπο άκρως χλευαστικό και από τους δανειστές του Ελληνικού Κράτους, που μας παρομοίασαν με ....
Αναμφισβήτητα ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου διαμορφώνεται στην ευαίσθητη ηλικία των παιδικών του χρόνων,...
Ένα γράμμα - κατάθεση ψυχής, αλλά και οργής και περιφρόνησης για όλους όσοι αποφασίζουν τη μείωση των αποδοχών των...
Οι εορταστικές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στις επετείους των ιστορικών γεγονότων, τα οποία σημάδεψαν την...
«Νέος θα πει να είσαι αυθόρμητος, να μένεις κοντά στις πηγές της ζωής, να μπορείς να ορθώνεσαι και να τραντάζεις τις αλυσίδες ενός φθαρμένου πολιτισμού, να τολμάς αυτό που άλλοι δεν έχουν το κουράγιο να επιχειρήσουν». Με αυτά τα λόγια είχε περιγράψει την έννοια της λέξης νέος ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέας Τόμας Μαν κι αν εστιάσει κανείς την προσοχή του σε κάθε λέξη και κάθε φράση των λεγομένων του, θα συνειδητοποιήσει ότι νέος είναι πραγματικά όλα αυτά μαζί, αλλά και το καθένα ξεχωριστά. Όταν ακούει κανείς τη λέξη νέος αρκετά είναι τα στοιχεία εκείνα, τα χαρακτηριστικά, τα ερεθίσματα που του έρχονται στο μυαλό. Όνειρα, ελπίδα, μέλλον, αγωνιστικότητα, διεκδίκηση, αυθορμητισμός, τρέλα, αγάπη, έρωτας, φαντασία, αλλαγή, πρόοδος, είναι μερικά από εκείνα που σκέφτεται κάποιος αμέσως όταν αναφέρεται στα παιδιά, τους νέους, στα νιάτα αυτού του τόπου. Στη νεολαία που ορθώνει το ανάστημα της, που παλεύει με κάθε μέσο, που διακατέχεται από έντονα συναισθήματα για καθετί με το οποίο καταπιάνεται, που είναι έτοιμη… να αλλάξει τον κόσμο. Κι αλίμονο αν δεν υπήρχαν τέτοιοι νέοι, που έχουν τη δύναμη να αντιμετωπίσουν κάθε τροχοπέδη που θα καθυστερήσει τα όνειρα τους, που θα ξεριζώσουν το κακό από τη ρίζα του, που θα βάλουν τέλος στα λάθη των μεγάλων, που σε καμία περίπτωση δε θα λοξοδρομήσουν από τον αρχικό τους στόχο να… αλλάξουν τον κόσμο. Όλα αυτά τα παιδιά, τα παιδιά όλων μας, είναι η συνέχεια μας, το μέλλον μας, η ελπίδα αυτού του τόπου και δικαιούνται ένα καλύτερο αύριο. Ένα αύριο, χωρίς ανεργία, χωρίς φτώχεια, χωρίς άστεγους, χωρίς πείνα, χωρίς μνημόνια, χωρίς «αρμοδίους», χωρίς πολιτικές που… πάνε πίσω τα όνειρα τους. Είναι δικαίωμα τους να ζήσουν σ’ ένα καλύτερο κόσμο από εκείνο που κληρονόμησαν, είναι δικαίωμα τους να θέλουν να πάνε μπροστά, είναι δικαίωμα τους να επιτύχουν τους στόχους τους, γιατί οι νέοι είναι το…ΜΕΛΛΟΝ, είναι η…ΕΛΠΙΔΑ ! Γωγώ Ξυπάκη
Τα τελευταία κρούσματα βίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας πρέπει να μας οδηγήσουν σ’ ένα πιο πλατύ προβληματισμό. Δεν...
Οι μνήμες δεν έχουν μόνο οπτική υπόσταση στο μυαλό μας, έχουν και μυρωδιές, έχουν και ήχους...κι αν είσαι λίγο...