"Πολλά είδαμε και ακούσαμε κατά τις προηγούμενες ημέρες και ιδιαίτερα χθες βράδυ. Λίστα φόβου του κ.
Λεωφόρος Καλοκαιρινού. Μία από τις πιο πολυσύχναστες οδικές αρτηρίες που οδηγούν στο κέντρο του Ηρακλείου και την οποία διασχίζουν καθημερινά χιλιάδες αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες και λεωφορεία. Η αυξημένη κίνηση των οχημάτων σε συνδυασμό με το ότι η Καλοκαιρινού δεν αποτελεί και τον πλέον φαρδύ δρόμο της πόλης, δημιουργεί σε καθημερινή βάση σοβαρά προβλήματα κυκλοφοριακής συμφόρησης. Εάν στα δεδομένα αυτά προσθέσουμε και την αγαπημένη συνήθεια των Ηρακλειωτών να παρκάρουν –με ή χωρίς αλάρμ-, όπου τους καπνίσει, διαπιστώνεται εύκολα το μέγεθος του προβλήματος που δημιουργείται, κυρίως τις ώρες που τα καταστήματα είναι ανοικτά. Πρωί Πέμπτης, στο αυτοκίνητο, ερχόμενος από Χανιώπορτα με κατεύθυνση προς την Αγίου Μηνά. Μπροστά μου ένα αστικό λεωφορείο το οποίο προχωρά «ασθμαίνοντας», αφού κάθε λίγο και λιγάκι ο οδηγός του ελαττώνει ταχύτητα, προκειμένου να κάνει χώρο για να περάσουν τα οχήματα από το αντίθετο ρεύμα. Και από τις δύο πλευρές του δρόμου υπάρχουν σταθμευμένα αυτοκίνητα. Τη στιγμή που το «ταλαίπωρο» λεωφορείο προσπερνάει ένα από αυτά, σκέφτομαι τι μπορεί να συμβεί σε περίπτωση που τύχει να έρχεται λεωφορείο από το αντίθετο ρεύμα. Δευτερόλεπτα αργότερα, η σκέψη μου γίνεται πραγματικότητα. Για τουλάχιστον 10 λεπτά, δύο λεωφορεία βρίσκονται ακινητοποιημένα, το ένα απέναντι από το άλλο. Τα κορναρίσματα και οι βρισιές δίνουν και παίρνουν. Οι οδηγοί των μηχανών προσπερνούν με απαράμιλλο στιλ τα -ανήμπορα να αντιδράσουν- λεωφορεία, την ώρα που πεζοί διασχίζουν κάθετα –χωρίς να έχουν σχεδόν καθόλου ορατότητα- το δρόμο. Κάποτε, ένας μεσήλικας κύριος καταφτάνει με ατάραχο βήμα στο σημείο, κάνει μια –ομολογουμένως αστεία - απολογητική γκριμάτσα στους οδηγούς που τον κοιτούν με μισό μάτι, μπαίνει σε ένα από τα αυτοκίνητα που εμπόδιζαν τα λεωφορεία να περάσουν και φεύγει. Η κυκλοφορία αποκαθίσταται –έστω από το ένα ρεύμα-, ωστόσο εγώ δεν βιάζομαι να πατήσω το γκάζι γιατί με έχει απορροφήσει η ερώτηση που απευθύνω -για μια ακόμη φορά τα τελευταία χρόνια- στον εαυτό μου, χωρίς ωστόσο να έχω κατορθώσει να βρω την απάντηση: Υπάρχει σωτηρία γι’ αυτήν την πόλη; Εκείνη την ώρα –σαν από μηχανής θεός- ένας πιτσιρικάς που καβαλάει ένα πολύ εντυπωσιακό μηχανάκι, σταματάει δίπλα μου και με μουντζώνει ψιθυρίζοντάς μου κάτι το οποίο δεν κατάλαβα (ή δεν θέλησα να καταλάβω) την ίδια στιγμή που η -εξίσου εντυπωσιακή με το μηχανάκι του- κοπελίτσα που τον συνοδεύει, μου προτείνει κι αυτή τις ανοιχτές της παλάμες. Ταπεινωμένος, ψελλίζω ένα «συγγνώμη», πατάω γκάζι και πάω στη δουλειά μου. Η εύρεση της απάντησης στην ερώτησή μου αναβλήθηκε –ξανά- για άλλη φορά… Νικόλας Αγγελίνος
Γιάννης Μιχελογιαννάκης : «Για αυτούς τα νούμερα που πηγάζουν από τις πολιτικές τους, είναι υπεράνω της ανθρώπινης
Τα «συνεταιράκια» της συγκυβέρνησης Σαμαράς και Βενιζέλος, φαίνεται, ότι έχουν βάλει σκοπό να μας τρελάνουν!! Δεν...
Τις τελευταίες μέρες και ιδίως μετά την δημοσιοποίηση των κυβερνητικών προθέσεων, περί σχεδιαζόμενης εξόδου της...
.... Την ώρα που 870 εκατομμύρια άνθρωποι υποσιτίζονται, 1,3 δισ. τόνοι τροφής καταλήγουν στα σκουπίδια. Στις ...
Σοβαρό ζήτημα εγείρεται ως προς τις ευθύνες των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δημιουργία του υπέρογκου...
Του Λευτέρη Βαρδάκη Πυρετώδεις είναι οι διαβουλεύσεις στα δημαρχιακά γραφεία της Κρήτης ενόψει των εκλογών της...
Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίριΜουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές. Εικόνες Φθινοπώρου στον τόπο μας κι αν κανείς τολμούσε να παραφράσει τον Οδυσσέα Ελύτη θα πρόσθετε πως … μουσκέψανε και οι λακκούβες των δρόμων ή τα εργοτάξια των έργων, τόσο που να δυσανασχετούμε με τα πρωτοβρόχια ενώ θα ‘πρεπε να απολαμβάνουμε τις εναλλαγές των εποχών (όσο ακόμη τις έχουμε). Εξαιρουμένων των αγροτών ίσως που είδαν με χαρά τη γη να ποτίζεται και τις ελιές να ξεδιψούν κατά πως πρέπει. Η τύχη των καρπών τους -έτσι κι αλλιώς- είναι ένα άλλο «πονεμένο» ζήτημα. Τα μανιφέστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης νομιμοποίησαν από καιρό κατά μία έννοια τις προσμίξεις ελαιολάδου με άλλα φυτικά έλαια σε κάθε γωνιά της Ευρωπαϊκής Επικράτειας. Εν ολίγοις, τελικές αποφάσεις καλείται να λάβει ο καταναλωτής. Μόνη ασπίδα: η κρίση κι η ενημέρωσή μας. Κατά που θ' απλώσουμε τα χέρια μας τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός; Κατά που θ' αφήσουμε τα μάτια μας τώρα που οι μακρινές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα; Με το μέτωπο στο τζάμι αγρυπνούμε την καινούργια οδύνη Δεν είναι ο θάνατος που θα μας ρίξει κάτω, μια που εσύ υπάρχεις Οι πολιτικοί συναγελάζονται και τα κόμματα εξουσίας ... γενεθλιάζονται. Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας τους. Και στον αντίποδα τους η μελαγχολική ραψωδία του ΕΝΦΙΑ: ΟΙ Έλληνες καλούνται να εγκαταλείψουν το μεταπολεμικό τους όνειρο, για "ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους" ή να το πληρώσουν χρυσάφι. Η κοινωνία στενάζει από τα βάρη των φόρων κι ο αχός της γίνεται όλο και πιο υπόκωφος. Μοναδικά ασυγκίνητα ώτα, εκείνων που επιμένουν να σχεδιάζουν φορομπηχτικές πολιτικές και να συναρτούν στρεβλά την ανάπτυξη με το ξεπούλημα της χώρας. Ζήτημα ημερών να δρομολογηθούν εξελίξεις στην υπόθεση των υδρογονανθράκων. Σπάνιες γαίες, ορυκτός πλούτος και θαλάσσια κοιτάσματα παραδίδονται προς "αξιοποίηση" σε διεθνείς κολοσσούς που υπόσχονται δουλειά στους εξαθλιωμένους ιδιοκτήτες τους. Μια που υπάρχει αλλού ένας άνεμος για να σε ζώσει ολάκερη, Να σε ντύσει από κοντά όπως σε ντύνει από μακριά η ελπίδα μας Μια που υπάρχει αλλού Καταπράσινη πεδιάδα πέρ' από το γέλιο σου ως τον ήλιο. Λέγοντάς του εμπιστευτικά πως θα ξανασυναντηθούμε πάλι Η χώρα εισέρχεται οδυνηρά στο πέμπτο Φθινόπωρο που τελεί υπό οικονομική επιτήρηση. Γονατισμένη, απογοητευμένη κι αηδιασμένη από όσα .....
Τότε στα δημοτικά σχολεία οι τάξεις είχαν ξύλινα θρανία, πολλούς χάρτες στους τοίχους και όλους τους ήρωες του...
Υπάρχει άλλη χώρα , στο γνωστό πολιτισμένο κόσμο, που ο Λαός της να υπομένει για τόσα χρόνια τόση δυστυχία, τόση...